معماری جهان
نگاهی به گرایشهای معماری معاصر جهان
Architecture of The World
Tendencies of The World’s Contemporary Architecture
دیماه 1383، دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد تبریز میزبان دکتر ناصر گلزاری بود. دکتر گلزاری، متولد سال 1958 در ایران، در رشتههای هنر، سینما و معماری تحصیل کرده است. او در دانشگاههای گلاسکو، ادینبورگ، مدرسه معماری بارتلت، مدرسه بینالمللی معماری وینتر، آکسفورد بروکس و AA به تدریس پرداخته و از سال 1994 سرپرست دانشکده معماری آکسفورد بروکس میباشد. همچنین دکتر گلزاری ویراستار مجله معماری A3Times بوده و گروه مهندسینCG را در سال 1994 و گروه مهندسین NG را در سال 2000 تأسیس نموده است.
دکتر گلزاری در دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد تبریز طی سخنانی به تبیین و توصیف روند طراحی خویش و معرفی پروژههای تعدادی از دانشجویانش پرداخت. وی در مقدمه سخنان خود، طبقهبندی خاصی از گرایشهای معماری معاصر جهان ارائه داد که در نوع خود جالب به نظر میرسد؛ به اعتقاد دكتر گلزاری، در حال حاضر چهار جنبش، حرکت و یا طرز تفکر در معماری جهان قابل شناسایی است و بر این اساس معماران معاصر جهان را بر حسب آثار و دیدگاههایشان، در یکی از چهار دسته زیر میتوان جای داد:
1. فرمسازان (Form Makers)، معمارانی که عمدتاً Star هستند و فقط فرم درست میکنند، مثل فرانک گری، دانیل لیبسکیند و زاها حدید. اگرچه پروژههای اولیه این معماران در آغاز کارشان، پروژههایی طبیعی، صادقانه، عالی و اصیل بود، اما این افراد بعدها درگیر سلیقه بازار شدند و کارهایشان به مد (Fashion) تبدیل شد. خاصیت مد هم این است که میآید و میرود و محتوایش بسیار ضعیف است.
2. معمارانی که سنت معماری مدرن (Modern Tradition) را که برای فضا، فرم، متریال و کارکرد، اهمیت قائل است، ادامه میدهند، مثل آلوارو سیزا، رنزو پیانو و تادائو آندو. این معماران با تأسی به سنت مدرنیسم، در نهایت سادگی و خیلی خوب و محترمانه به طراحی معماری میپردازند.
3. معمارانی که در کنار سنت مدرنیسم قرن بیستم، حوادث (Event) و شرایط (Situation) را نیز مورد توجه قرار میدهند، مثل برنارد چومی. این افراد هم به سنتهای مدرنیسم قرن بیستم احترام میگذارند و هم شرایط و حوادث را یکی از عوامل اصلی در پیشبرد پروژه میدانند. منظور از حوادث و شرایط، شرایط فرهنگی، اتفاقات روزانه و حوادث قدیمی است. دکتر گلزاری خود را متعلق به این دسته از معماران میداند.
4. تکنولوژیستها (Technologist)، معمارانی که در طراحی فقط برای تکنولوژی اهمیت قائل میشوند، مثل نورمن فاستر، راجرز، ژان نوول، گریمشاو. پروژههای این معماران در اکثر موارد یکخطه، یک لایه و صرفاً متوجه تکنولوژی است، در حالیکه به اذعان بسیاری از صاحبنظران، طراحی معماری را نمیتوان فقط به یک لایه و سمت و سوی خاص محدود كرد.
| لینک |
معرفی پروژه
یک آینده قابل تغییر ـ 4
نگاهی به ساختمان تالار بیوتکنولوژی دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو
Project Review
A Flexible Future – 4
UCSF Genentech Hall
همچنین طرح جامع جدولی برای مصالح ساختمانی و رنگهایی که میتوانند در ساختمانهای پردیس مورد استفاده قرار گیرند و نیز یک شیوه مشترک برای نماسازی و مفصلبندی پنجرهها تعیین نموده است. برای پوشش نمای بیرونی ساختمان تالار بیوتکنولوژی، به منظور هماهنگی با جدول رنگ ارائهشده در طرح جامع، نوعی سنگ مرمر تراورتن ایتالیایی بنام classico انتخاب شده است که دارای رنگ ماسهای روشن است. دور پنجرهها و خطوط نواری نما نیز با استفاده از یک نوع تراورتن قهوهای بنام noce، از بقیه قسمتهای نما شاخصتر شده است.
تنوع موجود در پنجرهها که در نما کاملاً آشکار است، به نوعی نمود بیرونی برنامه فیزیکی داخل ساختمان است. بازشوهای بزرگ که به تعداد زیاد در کنار هم قرار گرفتهاند، نمای آزمایشگاهها را تشکیل میدهند، در حالی که دفاتر و سایر فضاهای تجمع از قبیل آتریوم، اتاقهای کنفرانس، راهپلهها و کافهتریا دارای نمای گسترده شیشهای هستند که بسیار شفاف بوده و فعالیتهای درون ساختمان را برای رهگذران قابل رؤیت میسازد.
William L. Diefenbach، مدیر طراحی SmithGroup درباره این پروژه میگوید: «ما ساختمانی طراحی کردیم که از استحکام و کیفیت درخور یک مؤسسه عمومی برخوردار باشد. هدف ما قراردادن شیءای در پردیس برای رقابت با ساختمانهایی که بعداً احداث خواهند شد، نبود، بلکه طراحی و ساخت نخستین بخش از یک ناحیه جدید که برای مدتهای مدید، زیبایی و مطلوبیت خود را حفظ کند، مد نظر ما بود.»
شرکت عمرانی Catellus، 34 جریب از 43 جریب پردیس را به UCSF اهدا کرد. دانشگاه و این شرکت عمرانی در نظر دارند با همکاری هم، شرکتهای بیوتکنولوژی خصوصی را به این ناحیه که از مسکن، کاربریهای عمومی و فضاهای باز نیز برخوردار خواهد بود، جذب کنند. این پردیس که سابقاً یک منطقه صنعتی و انبار خالی بود، در آینده نزدیک با تبدیلشدن به یک ناحیه پیشرفته و پررونق، علاوه بر سازماندهی جامعه دانشپژوهان، به عنوان یک محرک اقتصادی برای شهر نیز عمل خواهد کرد. در حال حاضر دو ساختمان آزمایشگاهی، مرکزی برای انجمن پردیس و مسکنهای دانشجویی در Mission Bay در حال اجرا هستند و طبق برنامه یک پارکینگ، یک مهدکودک، و دو ساختمان ویژه پژوهشهای زیستپزشکی در طول چند سال آینده به این مجموعه اضافه خواهد شد.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
این یادداشت به همراه سه یادداشت قبلی، در ماهنامه ساختمان و کامپیوتر، شماره 6، دی و بهمن 1383 به چاپ رسیده است.
| لینک |
معرفی پروژه
یک آینده قابل تغییر ـ 3
نگاهی به ساختمان تالار بیوتکنولوژی دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو
Project Review
A Flexible Future – 3
UCSF Genentech Hall
فضاهای پشتیبانی آزمایشگاهها نیز مدولار هستند و بسته به نیازهای پژوهش، میتوان به آسانی آنها را تغییر داد. همچنین برای اینکه بتوان در آینده تغییراتی در ساختار فضاها ایجاد نمود، تمامی میزهای کار، کابینتها و قفسهها بصورت متحرک و قابل جابجایی طراحی شدهاند. اتاقهای پشتیبانی که نوعاً دارای اندازه یکسان 10’6” x 20’ میباشند، همگی به یک زیرساخت مشترک شامل تسهیلات آزمایشگاهی، سیستم روشنایی، چاهک و صفحه پشتبند دیوارها برای نگهداری قفسهها یا کابینتها مجهز هستند. پژوهشگران میتوانند این فضاهای کلی را به اتاق دارای کارکرد فرهنگی، اتاق تجهیزات و یا اتاق چندعملکردی تبدیل کنند. هر اتاق از خطوط انشعاب مجزا برای تسهیلات لولهکشیشده برخوردار است. در آزمایشگاههای باز نیز تسهیلات لازم در سقف قرار گرفته و از طریق پانلهای تقسیمکننده میان میزهای کار توزیع شدهاند. بدینترتیب میتوان ساختار و پیکربندی سیستمها را بدون تعطیلکردن فضاهای بزرگ آزمایشگاه، تغییر داد.
در طرح جامع و راهبردهای تهیهشده توسط UCSF و مشاوران آن، Machado Silvetti Associates (مستقر در بوستون)، دانشگاهی بودن محیط مورد توجه زیادی قرار گرفته است. در طرح جامع پردیس، مجموعهای از فضاهای عمومی باز و فضاهای ارتباطی که دسترسی بازدیدکنندگان و پژوهشگران را به هریک از کاربریهای واقع در پردیس فراهم میآورند، پیشبینی شده است. تالار بیوتکنولوژی، به عنوان نخستین ساختمان اجراشده در پردیس، زمینه لازم برای اجرای پروژههای بعدی را فراهم مینماید و فضاهای باز پردیس را طی سلسله مراتبی به فضاهای عمومی درون و بیرون ساختمان متصل میکند.
در بیرون تالار بیوتکنولوژی، آمفیتئاتری مشرف به فضای سبز پردیس وجود دارد که دورتادور آن ستونبندی شده و 338 نفر گنجایش دارد. آمفیتئاتر و آتریوم شیشهای، در کنار یکدیگر، با ایجاد یک فضای دانشگاهی، ورودی اصلی ساختمان را تعریف میکنند. همچنین در ضلع غربی، یک کافهتریای تراسدار در طبقه دوم، فضای بیرون و درون ساختمان را به هم متصل میکند.
طبق ضوابط و راهبردهای طرح جامع، تمامی ساختمانهای واقع در پردیس باید از یک مرکز یکطبقه، یک بدنه چهارطبقه و یک پوشش کلاهمانند عقبنشسته در بام بنا برای استقرار تجهیزات مکانیکی ساختمان، تشکیل یابند. اگرچه به لحاظ عملکردی، در طرح مرکز و بدنههای ساختمانهای پردیس از خطوط نسبتاً راست استفاده میشود، اما رأسهای ساختمانها بویژه آزمایشگاهها، میتوانند فرمهای غیرمتعارفتر نیز به خود بگیرند و خط آسمان متمایزی در پردیس به نمایش بگذارند، چنانچه در رأس ساختمان تالار بیوتکنولوژی از فرمهای هرمیشکل استفاده شده است.
| لینک |
معرفی پروژه
یک آینده قابل تغییر ـ 2
نگاهی به ساختمان تالار بیوتکنولوژی دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو
Project Review
A Flexible Future – 2
UCSF Genentech Hall
در آزمایشگاههای قدیمی معمولاً محققین اصلی و دستیاران آنها با یک آزمایشگاه ویژه در ارتباط هستند که آنها را از دیگران جدا میکند. اما در طرح تالار بیوتکنولوژی، دفاتر محققین اصلی، در کنار هم، در واحدهای اداری گروهبندی شدهاند. عدم وجود دیوارهای تقسیمکننده میان آزمایشگاههای انفرادی این امکان را بوجود میآورد که پژوهشگران در فضاهای آزمایشگاهی بزرگتری کار کنند که به فضاهای آزمایشگاهی فرعی و کوچکتر تقسیم شدهاند.
در محل اتصال دفاتر و آزمایشگاهها، فضاهای ناهارخوری، استراحت و کتابخانه وجود دارند که مکانهایی برای تجمع غیررسمی و خصوصی در درون هر بخش آزمایشگاهی فراهم میآورند. در نزدیکی فضاهای نشستن، بوردهایی نصب شدهاند که به آسانی قابل نوشتن و پاککردن هستند و این انگیزه را در افراد ایجاد میکنند که ایدههای خود را با دیگران در میان بگذارند. دسترسی به آزمایشگاهها یا دفاتر از طریق این فضاهای تجمع صورت میگیرد.
هر بخش آزمایشگاهی بوسیله محور عریضی به آتریومی پنجطبقه و راهپلهای بزرگ متصل میشود. آتریوم دارای فضاهایی برای استراحت و تجمع میباشد که در هر تراز به لابی مشرف هستند. همچنین یک کافیشاپ و اتاق سخنرانی در آتریوم وجود دارد که فضای آن را سرزندهتر میکند.
فضاهای آزمایشگاهی در 14 بخش سازمان داده شدهاند که هم شامل آزمایشگاههای باز، بسته و دفاتر هستند و هم شامل فضاهای ناهارخوری، استراحت و کتابخانه. جداکنندههای شیشهای موجود در محیط آزمایشگاه که دارای خاصیت آکوستیکی هستند، واحدهای بزرگ دارای مدول شش، هشت و ده را به فضاهای کوچک و قابلکنترل تقسیم میکنند که ساختار و پیکربندی آنها به آسانی میتواند تغییر یابد. بدینترتیب، وقتی حجم کار یک برنامه پژوهشی تغییر میکند، تعداد میزهای کار را میتوان به اندازه مورد نیاز افزایش یا کاهش داد. همچنین در ابتدا و انتهای میزهای کار، میزی برای تکنسینهای آزمایشگاه وجود دارد.
| لینک |
معرفی پروژه
یک آینده قابل تغییر ـ 1
نگاهی به ساختمان تالار بیوتکنولوژی دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو
Project Review
A Flexible Future – 1
UCSF Genentech Hall
محوطه محدود دانشگاه کالیفرنیا در سانفرانسیسکو (UCSF) که یک مؤسسه تحقیقاتی ویژه علوم سلامت است، از مدتها پیش دیگر پاسخگوی نیازهای این مؤسسه در حال رشد نبود و متأسفانه همجواریهای خاص سایت و شیب زیاد آن، توسعه این دانشگاه را با محدودیتهای زیادی مواجه ساخته بود. تا اینکه دانشگاه برای حل این مشکل تصمیم به مشارکت با شرکت عمرانی Catellus گرفت که درگیر آمادهسازی و توسعه ناحیهای بنام Mission Bay، به وسعت 303 جریب، در جنوب مرکز شهر و در امتداد خلیج بود. تالار بیوتکنولوژی، اولین ساختمان آزمایشگاهی واقع در این سایت است که توسط SmithGroup طراحی و در اواخر سال 2002 افتتاح شد. این ساختمان که ظرفیت پذیرش 900 پژوهشگر و دانشجو را داراست، محیط انعطافپذیری را فراهم میآورد که میتواند موجب تقویت روحیه همکاری در میان پژوهشگران شود. هدف بلندمدت این مجموعه جذب شرکتهای دارویی و مؤسسههای تحقیقاتی خصوصی در زمینه پزشکی، برای تشکیل یک گروه بیوتک در این پردیس دانشگاهی است.

ساختمان تالار بیوتکنولوژی که با زیربنای 434000 فوتمربع و در پنج طبقه، با صرف هزینهای بالغ بر 142 میلیون دلار احداث شده، دارای دو بال آزمایشگاهی اصلی در شمال و جنوب یک محور مرکزی است. در طول 15 سال گذشته، UCSF بارها بر همکاری میان پژوهشگران رشتههای مختلف علمی تأکید ورزیده است. بر این اساس، تالار بیوتکنولوژی با هدف افزایش و تسریع تعامل میان زیستشناسان، شیمیدانها و پزشکان طراحی شده است.
اصولاً در طراحی آزمایشگاه، انعطافپذیر نمودن ساختمان یک چالش و مشکل ویژه به شمار میرود. با توجه به اینکه آزمایشگاهها نیازمند میزهای ثابت کار برای دسترسی به برق، آب و گاز فشرده هستند، تغییر ساختار و پیکربندی آنها گران تمام میشود. ضمناً شیوه و کادر پژوهشهای علمی به سرعت در حال تغییر است، بدین معنی که تیمهای پژوهشی افزایش مییابند و کوچکتر میشوند و شیوه کار آنها سریعتر از همیشه تغییر میکند. زمانی که SmithGroup برای طراحی این مجموعه دعوت شد، دانشگاه هنوز تعیین نکرده بود که دانشمندان چه رشتهای از این ساختمان استفاده خواهند کرد و همین امر طراحی را پیچیدهتر و بغرنجتر میکرد. با توجه به این شرایط و جهت انعطافپذیری ساختمان، در طراحی این پروژه از یک شیوه مدولار و عام، استفاده شد.
| لینک |
طراحی داخلی
برای شروع طراحی داخلی چه باید کرد؟
Interior Design
?How Could Be Started Interior Design
قبل از اینکه بخواهیم به طراحی داخلی خانه بپردازیم، ابتدا باید با روند کلی کار طراحی آشنا شویم. میدانیم که انجام هر کاری روش مخصوص به خود را دارد و از اصول خاصی تبعیت میکند. طراحی نیز به عنوان عملکردی آگاهانه و ارادی و تلاشی هدفدار، اندیشمندانه و خلاقانه، حاصل روندی است که از تفکر شروع و به ارائه محصولی زیبا، کارآمد و اصیل ختم میشود و طرح نهایی همیشه نمایانگر میزان اندیشه و شناخت طراح و عمق احساس و سلیقه اوست. هدف هرگونه طراحی ساماندهی بخشهای مختلف آن، برای رسیدن به یک مجموعه منطقی، در جهت تحقق اهداف مشخص میباشد. یکی از ویژگیهای خاص روند طراحی آن است که همیشه به سادگی و یقین، منجر به یک پاسخ ساده و قطعی نمیشود و برای یک مسأله طراحی، معمولاً بیش از یک جواب معتبر و صحیح وجود دارد، بطوریکه اگر طراحی فضای واحدی با ابعاد و برنامه مشخص به چند طراح مختلف سپرده شود، تنوع طرحها به تعداد طراحان خواهد بود. همانطور که نتایج کار طراحان با هم فرق میکند، روند تفکر و روش طراحی آنها نیز با هم متفاوت است. البته این به معنی بیقاعده بودن کار طراحی نیست، بلکه بدین معنی است که در چهارچوب معیارها و ضوابط کلی حاکم بر طرح، با روشهای مختلفی میتوان به پاسخها و راهحلهای مناسب برای مسأله طراحی، دست یافت.
در هنگام شروع کار طراحی، فرض بر این است که مجموعه شرایط موجود (یعنی مسأله) در حد قابل قبول نبوده و مجموعه شرایطی جدید (یعنی راهحل) مورد نیاز است. بنابراین طراحی به نوعی همان روند حل مسأله است.
مرحله اول روند هر طراحی، شناخت شرایط و تجزیه و تحلیل آنهاست، بدین معنی که ابتدا باید شرایط موجود و نیز شرایط مطلوب را معین و محقق نماییم تا سپس با توجه به امکانات و شرایط ممکن، به طراحی بپردازیم. مرحله شناخت و تحلیل، مرحله حساسی در روند طراحی به شمار میآید، زیرا کیفیت یک راهحل بستگی به نحوه درک و تبیین مسأله و تجزیه و تحلیل آن دارد. به هر میزان که اطلاعات طراح از موضوع طراحی، ابعاد و الزامات آن جامعتر و کاملتر باشد، طرح تهیهشده میتواند از انسجام، تناسب، کارآیی و کیفیت مطلوبتری برخوردار شود.
یک طرح در قضاوت از سوی افراد مختلف به دلایل گوناگون میتواند موفق شناخته شود، دلایلی همچون کارکرد خوب، اقتصادی بودن و هماهنگی با استطاعت ما، کارآمد و بادوام بودن، زیبایی و چشمگیری، ارائه حسی پرمعنا و ماندگار از زمان و مکان دیگری برای ما، مطابقت با مد و سبک روز و ... . از اینرو در ابتدای کار طراحی، باید تلقی خود را از یک خانه خوب و ارزشهایی که باید داشته باشد و ما میخواهیم با طراحی به آنها برسیم، روشن کنیم. به عبارت دیگر اگر از ما بخواهند یک ساختمان خوب را تعریف کرده، صفات و ویژگیهای آن را بیان کنیم، چه جواب خواهیم داد. شاید بتوان گفت یک ساختمان خوب، مفید، قابل استفاده، زیبا و دلنشین، راحت و آرامشبخش، محکم و بادوام است، اقتصادی و کمهزینه بوده و با نیازهای روحی و جسمی استفادهکننده و شرایط محیطی هماهنگ است، همچنین محصول تفکر و اندیشه و انتخاب آگاهانه ماست و با فرهنگ و ارزشهای ما تناسب دارد و دارای هویت است.
پس از تبیین اهداف و چشماندازی از شرایط مطلوب و مشخص نمودن نیازها و اولویتها، باید محدودیتهای زمانی، اقتصادی، فناوری و نیز امکانات و قابلیتهای خودمان را درک نماییم، نسبت به مواد و مصالح و فناوری در دسترس برای ساخت، آگاهی کسب کنیم، ترکیب اعضای خانواده، نیازها و خواستههای آنها را مورد توجه قرار داده و شیوه زندگی آنها را در نظر بگیریم و ... . به طور خلاصه قبل از شروع کار طراحی، بایستی معرفت و بصیرت و دانش لازم را نسبت به ابعاد مختلف خانه اعم از فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، اقلیمی و فنی کسب نماییم تا بتوانیم بر اساس این یافتهها، اهداف، ویژگیهای کیفی و ابعاد کمی طرح را تبیین و اصول و احکام حاکم بر طراحی را مشخص نماییم.
پس از مرحله شناخت و تحلیل، نوبت به خود طراحی میرسد که برای موفقیت در این مرحله، بایستی عناصر تشکیلدهنده یک طرح را که در یادداشتهای آینده به آنها خواهیم پرداخت، بشناسیم و با سازماندهی هدفمند آنها در یک ترکیب منطقی، زیبا و خوشایند، در نهایت به یک طرح مطلوب و ایدهآل برسیم.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
این یادداشت در روزنامه همشهری مورخ پنجشنبه 15 بهمنماه 83 به چاپ رسیده است.
| لینک |

