معرفی پروژه

تالار جدید کنسرت لوکزامبورگ ـ 2 

Project Review

Luxembourg's New Concert Hall - 2

آنچه در ادامه می­خوانید، معرفی تالار کنسرت لوکزامبورگ از زبان طراح آن، دوپورتزامپارک، است:

تالار کنسرت لوکزامبورگ که به شکل یک ساختمان مدور طراحی شده است، در مرکز منطقه Place de l’Europe ، واقع می­باشد. این ساختمان که به صورت یک عنصر مستقل در مرکز این منطقه وسیع مثلثی­شکل قرار گرفته، به یک رشته جواهر، در صندوقچه­ای ساخته­شده از ساختمان­های اطراف، شبیه است. یک راهرو و سرسرای ورودی هسته مرکزی این تالار را در برگرفته است. نمای این راهروی پیرامونی که نه مات و نه شفاف است، یک نوع ملیله­دوزی در سطح وسیع می­باشد که از 823 ستون باریک تشکیل گردیده که بطور منظم و حساب­شده در یک مسیر منحنی­شکل سازمان یافته­اند. ریتم­های این ستون­ها شکل بیرونی تالار را تعیین می­کنند و بسته به محل ناظر، دیدهای مختلفی به درون ساختمان ارائه می­دهند.

بازی نوری که از داخل ساختمان دیده می­شود، بسیار منحصر به فرد است، بطوری­که مشاهده­کننده پیوسته جلوه­های مختلفی از شفافیت­ را درون آن کشف و مشاهده می­کند. در واقع، من در ابتدای پروژه، زمانی که از سایت بازدید نمودم، فکر کردم شاید بتوانم با استفاده از یک توده متراکم، حلقه­ای میان داخل و خارج، به عنوان نمادی از جدایی دو جهان متفاوت، ایجاد کنم. در این پروژه، با توجه به اینکه موسیقی یک تجربه حسی قوی ارائه می­دهد، این مرز بوسیله یک پرده باورنکردنی از نور ایجاد شده است.

در داخل سرسرای ورودی، مجموعه­ای از برج­های تندیس­وار ورودی­های تالار را مشخص می­کنند و یک پل پیاده باریک و طویل که گرداگرد دسته مرکزی برج­ها بطور مارپیچ حرکت ­می­کند، امکان سیرکولاسیون در سطوح بالایی سایت را فراهم می­آورد و دسترسی به لژهای ادیتوریوم اصلی را تأمین می­نماید.

در طراحی داخلی تالار کنسرت، ویژگی­های مثبت تئاتر شکسپیری با آکوستیک امتحان پس­داده تالارهای کنسرت دارای جعبه نمایش shoe-box تلفیق شده است. برج­های ساده و بی­پیرایه به همراه لژهایشان، نوعی احساس عمق در فضا ایجاد می­کنند که آن را وسیع­تر نشان می­دهد. این احساس دیگر حس مربوط به یک تالار بسته نیست، بلکه حس مربوط به یک مکان تجمع سرشار از جمعیت می­باشد که در میان ساختمان­های بلند قرار گرفته است.

برج­ها برای اینکه به تنهایی از استقلال برخوردار باشند، در زاویه­های مختلف قرار داده شده­اند که شاید در نگاه اول این امر اتفاقی به نظر برسد، اما در واقع این کار تضمینی است برای اینکه تمام شنوندگان دیدهای خوبی به صحنه و ارکستر داشته باشند. هر برج چهار طبقه لژ دارد که در جلوی هر طبقه یک ردیف صندلی برای شنوندگان موجود است. هدف من از طراحی این برج­ها این بود که دیوارهای پیرامونی فضای موسیقی نیز پر از جمعیت باشد.

حجم تالار موسیقی که در طراحی خیلی مورد توجه قرار گرفته و از عناصر شاخص طرح محسوب می­شود، به گونه­ای است که به نظر می­رسد تالار موسیقی زیر یک برگ حلقه­شده قرار گرفته یا بخشی از یک مخروط است که از ستون­های موجود در نمای تالار کنسرت سر برآورده و به نرمی و آهستگی در حال آشکارشدن است. قسمت داخلی تالار بوسیله دو عنصر بازتاب­دهنده تعریف می­شود که به منظور جلوگیری از تمرکز صدا در بالا، انحنا یافته­اند، بطوری­که یکی مقعر و دیگری محدب شده است. بازتابنده دیگری در بالای منطقه ارکستر این تمهید آکوستیکی را کامل می­کند. محور تالار نیز برای ایجاد وحدت میان ارکستر و مردم، بطور غیرمعمول، انحنا یافته که این ویژگی در داخل تالار کاملاً بارز و مشهود است.