زروان: پژوهشگاه هنر و معماری

  • :: صفحه اصلی
  • :: فهرست یادداشت‌ها
  • :: پست الکترونیک
  • :: فید وبلاگ

نویسنده وبلاگ

  • :: کمال یوسف‌پور

یادداشت‌های اخیر

  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری ـ 39
  • :: عرصه‌های حضور نقد معماری ـ 10
  • :: گزیده‌ای از دیدگاه‌های خوانندگان ـ 27
  • :: معماری زمینه‌گرا؛ چرا و چگونه؟ ـ 9
  • :: هفت آتریوم زیبای جهان
  • :: واژگان متن‌های معماری ـ 11
  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری ـ 38
  • :: عرصه‌های حضور نقد معماری ـ 9
  • :: گزیده‌ای از دیدگاه‌های خوانندگان ـ 26
  • :: معماری زمینه‌گرا؛ چرا و چگونه؟ ـ 8
  • :: معماری پنهان در الفبای انگلیسی ـ 3
  • :: نقدی بر گفته‌های رضا دانشمیر درباره ایده "پروژه باز"
  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری ـ ٣7
  • :: عرصه‌های حضور نقد معماری ـ 8
  • :: گفت‌وگویی درباره آموزه‌های معماری سنتی ایران ـ 12
  • :: معماری زمینه‌گرا؛ چرا و چگونه؟ ـ 7
  • :: معماری پنهان در الفبای انگلیسی ـ 2
  • :: انواع نماهای معماری
  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری ـ ٣6
  • :: عرصه‌های حضور نقد معماری ـ 7
  • :: گفت‌وگویی درباره آموزه‌های معماری سنتی ایران ـ 11
  • :: معماری زمینه‌گرا؛ چرا و چگونه؟ ـ 6
  • :: معماری پنهان در الفبای انگلیسی ـ 1
  • :: معماری در آیینه کاریکاتور ـ 4
  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری ـ ٣5
  • :: عرصه‌های حضور نقد معماری ـ 6
  • :: هشت ­سال با زروان، برای معماری
  • :: معماری زمینه‌گرا؛ چرا و چگونه؟ ـ 5
  • :: خانه‌ای در داخل یک قوطی کنسرو!
  • :: "پروژه باز"، ایده‌ای برای فضاهای فرهنگی

آرشیو زروان

  • :: بهمن ٩٠
  • :: دی ٩٠
  • :: آذر ٩٠
  • :: آبان ٩٠
  • :: مهر ٩٠
  • :: شهریور ٩٠
  • :: امرداد ٩٠
  • :: تیر ٩٠
  • :: خرداد ٩٠
  • :: اردیبهشت ٩٠
  • :: فروردین ٩٠
  • :: اسفند ۸٩
  • :: بهمن ۸٩
  • :: دی ۸٩
  • :: آذر ۸٩
  • :: آبان ۸٩
  • :: مهر ۸٩
  • :: شهریور ۸٩
  • :: امرداد ۸٩
  • :: تیر ۸٩
  • :: خرداد ۸٩
  • :: اردیبهشت ۸٩
  • :: فروردین ۸٩
  • :: اسفند ۸۸
  • :: بهمن ۸۸
  • :: دی ۸۸
  • :: آذر ۸۸
  • :: آبان ۸۸
  • :: مهر ۸۸
  • :: شهریور ۸۸
  • :: امرداد ۸۸
  • :: تیر ۸۸
  • :: خرداد ۸۸
  • :: اردیبهشت ۸۸
  • :: فروردین ۸۸
  • :: اسفند ۸٧
  • :: بهمن ۸٧
  • :: دی ۸٧
  • :: آذر ۸٧
  • :: آبان ۸٧
  • :: مهر ۸٧
  • :: شهریور ۸٧
  • :: امرداد ۸٧
  • :: تیر ۸٧
  • :: خرداد ۸٧
  • :: اردیبهشت ۸٧
  • :: فروردین ۸٧
  • :: اسفند ۸٦
  • :: بهمن ۸٦
  • :: دی ۸٦
  • :: آذر ۸٦
  • :: آبان ۸٦
  • :: مهر ۸٦
  • :: شهریور ۸٦
  • :: امرداد ۸٦
  • :: تیر ۸٦
  • :: خرداد ۸٦
  • :: اردیبهشت ۸٦
  • :: فروردین ۸٦
  • :: اسفند ۸٥
  • :: بهمن ۸٥
  • :: دی ۸٥
  • :: آذر ۸٥
  • :: آبان ۸٥
  • :: مهر ۸٥
  • :: شهریور ۸٥
  • :: امرداد ۸٥
  • :: تیر ۸٥
  • :: خرداد ۸٥
  • :: اردیبهشت ۸٥
  • :: فروردین ۸٥
  • :: اسفند ۸٤
  • :: بهمن ۸٤
  • :: دی ۸٤
  • :: آذر ۸٤
  • :: آبان ۸٤
  • :: مهر ۸٤
  • :: شهریور ۸٤
  • :: امرداد ۸٤
  • :: تیر ۸٤
  • :: خرداد ۸٤
  • :: اردیبهشت ۸٤
  • :: فروردین ۸٤
  • :: اسفند ۸۳
  • :: بهمن ۸۳
  • :: دی ۸۳
  • :: آذر ۸۳
  • :: آبان ۸۳
  • :: مهر ۸۳
  • :: شهریور ۸۳
  • :: امرداد ۸۳
  • :: تیر ۸۳
  • :: خرداد ۸۳
  • :: اردیبهشت ۸۳
  • :: فروردین ۸۳
  • :: اسفند ۸٢
  • :: بهمن ۸٢
  • :: دی ۸٢
  • :: آذر ۸٢
  • :: آبان ۸٢
  • :: مهر ۸٢

آرشیو موضوعی زروان

  • :: آثار برگزیده طراحی داخلی جهان (٢)
  • :: آرمین دانشگر (۱)
  • :: آموزش معماری (۳۳)
  • :: اکسپو 2010 شانگهای (۳)
  • :: بازخوانی کتاب معماری و اندیشه نقادانه (٢٥)
  • :: برترین‌های معماری (۱)
  • :: برداشت آزاد (۳)
  • :: پایان‌نامه‌های معماری (۱)
  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری (۳۱)
  • :: تعریف معماری (۱)
  • :: جایزه معماری آقاخان (۱)
  • :: جایزه معماری پریتزکر (۱)
  • :: جوایز معماری (٢)
  • :: خانه‌های معاصر جهان (۳)
  • :: خواندنی‎های معماری (۱)
  • :: دانستنی‎های معماری جهان (٢)
  • :: دانستنی‎های معماری دوره اسلامی ایران (۱)
  • :: دانستنی‎های معماری معاصر ایران (۱)
  • :: دانشگاه آزاد اسلامی واحد هریس (٢۱)
  • :: درس‌هایی از بزرگان معماری (۱)
  • :: درس آشنایی با طراحی معماری (٤)
  • :: درس طراحی معماری 2 (٧)
  • :: درس طراحی معماری 5 (٢)
  • :: درس طرح معماری 1 (٢)
  • :: درس مقدمات طراحی معماری 2 (۱٦)
  • :: رویدادهای معماری (۳)
  • :: زبان تخصصی معماری (٢)
  • :: طراحی داخلی (٢)
  • :: طراحی معماری (٦)
  • :: عملکرد در معماری (٤)
  • :: گزیده‌ای از دیدگاه‌های خوانندگان (۱٩)
  • :: گفت‌وگوهای معماری (۱٧)
  • :: مبانی نظری معماری (٦٠)
  • :: مسابقات معماری (٢)
  • :: معرفی پروژه (٧)
  • :: معرفی کتاب (۱)
  • :: معماران ایرانی (۳)
  • :: معماران جهان (۳)
  • :: معماری ایران (٢)
  • :: معماری ایستگاه مترو (۱)
  • :: معماری پارکینگ (۱)
  • :: معماری پل (۱)
  • :: معماری تئاتر (۱)
  • :: معماری خانه (۳)
  • :: معماری در آیینه کاریکاتور (٤)
  • :: معماری دفتر کار (۱)
  • :: معماری رستوران (۱)
  • :: معماری زمینه‌گرا (٩)
  • :: معماری سفارت‌خانه (۱)
  • :: معماری شهری (۱)
  • :: معماری فرودگاه (۱)
  • :: معماری مجتمع مسکونی (۱)
  • :: معماری معاصر ایران (۱)
  • :: معماری معاصر جهان (۱)
  • :: معماری معاصر هلند (٢)
  • :: معماری موزه (٢)
  • :: معماری نمایشگاهی (۳)
  • :: معماری هزاره سوم (۱)
  • :: معماری و طبیعت (۱)
  • :: معماری کتابخانه (۱)
  • :: موسسه آموزش عالی سراج تبریز (۱۱)
  • :: میدان‌ها و پلازاهای شهری (۱)
  • :: نقد معماری (٢٧)
  • :: واژگان متن‌های معماری (٤)
  • :: کامران افشارنادری (۱)
  • :: کانسپت در معماری (۱)
  • :: یادداشت ماه (۱)

وبلاگ‌ها و سایت‌های معماری

  • :: + زروان: اخبار، رویدادها و حاشیه‌های معماری
  • :: دید هفتم: جستارهایی در معماری و هنرهای نمایشی
  • :: فضای رویداد: جستارهایی در هنر و معماری

آمار بازدیدکنندگان



چهارشنبه ۳٠ شهریور ۱۳۸٤

كلیات معماری

 

دانستنی‎های معماری ـ 3

           

Architectural Generalities

Architectural Knowables - 3

 

o دوریك (Doric)، ایونیك (Ionic) و كورنتین (Corinthian) سه سبك یا شیوه یا نظام (order) معماری كلاسیك یونانی هستند كه در ستون‎های مربوط به هریك از آنها، نسبت معینی میان قطر ستون و ارتفاع آن وجود دارد. ساده‎ترین این ستون‎ها ستبر‎ترین آنهاست و زیباترین این ستون‎ها (از نظر جزئیات)، باریك‎ترین آنها. آیا می‎دانید در هریك از این سبك‎ها، ارتفاع ستون چند برابر قطر آن است؟

þ دوریك: 8 برابر قطر، ایونیك: 9 برابر قطر، كورنتین: 10 برابر قطر

 

o آیا می‎دانید نخستین رئیس  AIA(انجمن معماران آمریكا) چه كسی بود؟

þ Richard Upjohn (1802- 1878)؛ معمار انگلیسی كه كلیسای Trinity را در نیویورك طراحی كرده است.

 

o برج شیكاگو تریبیون (The Chicago Tribune Tower) (1922- 1925) از بسیاری جهات نمایان‎گر دمدمی‎مزاجی معماری دهه 1920 است، زیرا طرح كلی و اسكلت سازه‎ای آن، علی‎رغم گوتیك بودن پوسته بیرونی‎اش، نسبت به زمان خود بسیار پیچیده و مدرن بود. آیا می‎دانید چه كسی این ساختمان را طراحی كرد و شركت طراحی‎كننده آن چگونه انتخاب شد؟

þ طراحی این ساختمان توسط شركت Howells & Hood صورت پذیرفت كه از میان 259 شركت‎كننده در مسابقه طراحی برج تریبیون انتخاب شده بود. این مسابقه كه معماران مختلفی از سراسر جهان در آن شركت كردند، موجب برجسته‎تر شدن كشاكش موجود میان آرمان‎های سنتی و آرمان‎های مدرن در معماری شد. معماری ساختمان شیكاگو تریبیون تركیبی از فرم برج نیویوركی (با عناصر گوتیك) و ساختار سه‎بخشی آسمانخراش‎های شیكاگو (پایه، بدنه و رأس) است. طرح رأس یا بخش فوقانی ساختمان كه به سبك گوتیك می‎باشد، كم و بیش از برج Butter كلیسای جامع Rouen
(1945) گرفته شده است.    

 

o آیا می‎دانید پسر برنده دوم مسابقه برج تریبیون و طراح پایانه‎های فرودگاهی اكسپرسیونیستی (بیان‎گرا) در نیویورك و واشینگتن كه دفتر او پس از مرگ زودهنگامش در سال 1961، به شركت
Kevin Roche and John Dinkeloo واگذار شد، كدام معمار مشهور بود؟

þ ائرو سارینن (Eero Saarinen) (1910- 1961)؛ پسر Eliel Saarinen و طراح فرودگاه بین‎المللی Dulles در واشینگتن (1962) و پایانه TWA در نیویورك (1962).

      

o آیا می‎دانید این سخن از كیست؟ «بتن سنگ مرمر عصر ماست.»

þ آرتور اریكسون (Arthur Erickson)

 

 


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات:


جمعه ٢٥ شهریور ۱۳۸٤

معرفی پروژه

 

موزه­ای برای آموزش و تفریح ـ 5

 

نگاهی به ساختمان موزه کودکان DuPage

      

Project Review

A Museum for Learning & Fun – 5

DuPage Children's Museum (DCM), Naperville, Illinois

  

 بخش حبابها

دایره­ای از ماهوت­پاک­کن­های ماشین­شویی که از حباب­ها محافظت می­کنند.

 

بخش حباب­ها از یک طرف یکی از بخش­های پرطرفدار و دیرپای موزه و از طرف دیگر بخاطر مسائل مربوط به نگهداری، یکی از بخش­های مشکل­آفرین آن به شمار می­روند. ماهوت­پاک­کن­های ماشین­شویی بسیار بزرگ که از حباب­ها محافظت می­کنند، عناصر بارز این بخش هستند. کودکان دوست دارند دست­هایشان را با آنها پاک کنند و خودشان را بزور در میان دو ماهوت­پاک­کن، که برخی از آنها به عمد کاملاً نزدیک یکدیگر طراحی شده­اند، جا بدهند. کف­های بتونی و کفش­پاک­کن­های لاستیکی، به دلیل دوام زیاد و نگهداری­ آسان، عمده­ترین مصالح بکاررفته در بخش حباب­ها هستند.

 

تونل باد شفاف AirWorks 

تونل باد شفاف AirWorks: کودکان بیرون از تونل می­توانند تجربه کودکان درون تونل را تماشا نمایند.

 

در بخش AirWorks، کودکان با مسائل مربوط به هوا سروکار پیدا می­کنند. در این بخش، تونل باد شفافی به قطر 6 فوت وجود دارد که بطور عملی کودکان را با نیروی هوا و نقش آن در زندگی آشنا می­سازد. کودکان در درون این تونل با پرتاب بشقاب پرنده، یا با به هوا فرستادن نوارهای کاغذی و بادبادک­ها، عملاً نیروی باد را تجربه می­کنند و افراد بیرون از تونل نیز می­توانند این تجربه کودکان را تماشا نمایند. 

 

بخش Make It Move 

کودکان در بخش Make It Move از طریق بازی­کردن با رمپ­ها و غلتک­ها، با قوانین حرکت آشنا می­شوند.

 

در بخش Make It Move، کودکان از طریق بازی­کردن با رمپ­ها و غلتک­ها، به تجربه فعالیت­های فیزیکی مربوط به حرکت از قبیل هل­دادن، انداختن، غلتاندن و کشیدن می­پردازند و بدین­ترتیب با قوانین حرکت آشنا می­شوند.

 

بخش Make It Move 

بخش Make It Move: نمونه­ای از رنگ­های چشم­گیر بکاررفته در سراسر موزه

 

Sue Broad در خصوص روند کار تیم طراحی این پروژه می­گوید: «سرگرم­کننده بودن بایستی یکی از ویژگی­های مسلم پروژه مهیج و لذت­بخشی همچون طراحی موزه کودکان، باشد. در فرایند بازسازی این ساختمان، تیم طراحی که انجام کار بصورت گروهی و خلاقانه در یک محیط صمیمی، از ویژگی­های بارز آن بود، چالش­های بسیاری را پشت سر گذاشت. ادعای انجام کار گروهی از سوی یک شرکت معماری خیلی آسان است ... اما انجام کار گروهی در این تیم، یک واقعیت غیر قابل انکار بود.»

 

لابراتوار آموزشی 

لابراتوار آموزشی: یک طرح و تجربه آموزشی بزرگ، برآیند نظرات متعدد طراح، کارفرما، برنامه­ریزان، مربیان و کودکان.

 

در حال حاضر تعداد بازدیدکنندگان موزه به بیش از 300000 نفر رسیده و تقریباً بیش از دو برابر افزایش یافته است. بی­شک عامل عمده این افزایش، ساختمان موزه و نمایشگاه­های مکمل آن می­باشد. در آینده نزدیک، در فاز دو پروژه نیز 20000 فوت­مربع فضا به همراه یک ورودی جدید و در قرمزرنگ بزرگ­تر، فضاهای نمایشگاهی تکمیلی، یک باغ نمایشگاهی واقع در پشت­بام و نیز امکانات پارکینگ، به مجموعه اضافه خواهد شد.

 

اتاق چندمنظوره 

اتاق چندمنظوره­: یک محل مناسب برای گردهم­آیی در مناسبت­های مختلف و نیز محلی برای اجاره­دادن

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

این یادداشت به همراه چهار یادداشت قبلی، در ماهنامه صنعت ساختمان داریس، شماره 31، اردیبهشت 84، با عنوان تبلور معماری برای کودکان در موزه جدید «دوپیج»، به چاپ رسیده است.

 

 


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات:


یکشنبه ٢٠ شهریور ۱۳۸٤

معرفی پروژه

 

موزه­ای برای آموزش و تفریح ـ 4

 

نگاهی به ساختمان موزه کودکان DuPage

      

Project Review

A Museum for Learning & Fun – 4

DuPage Children's Museum (DCM), Naperville, Illinois

  

 دیوارهای لمس کردنی در دورتادور موزه

دیوارهای لمس­کردنی در دورتادور موزه که از انواع مختلف مواد بازیافتی، مغناطیسی و آکوستیکی در آنها استفاده شده است.

 

کودکان در این موزه راهشان را به آسانی از منطقه­ای به منطقه دیگر پیدا می­کنند، در عین حال دیدهای وسیع و فراگیری به قسمت­های مختلف موزه وجود دارد که این امکان را برای والدین به وجود می­آورد که دورادور مراقب کودکان خود باشند. در ورودی ساختمان، کف­پوش راه­راهی وجود دارد که توجه کودکان را به فضاهای ویژه فعالیت و تفریح جلب می­کند. هر در قرمز رنگ در ساختمان دری برای خوش­آمدگویی است؛ دعوتی برای کشف و تجربه چیزهای جدید. اما، پشت یک در آبی رنگ، ممکن است فضای مخفی و پوشیده­ای، مثل یک انبار یا فضای مخصوص کارمندان، وجود داشته باشد. حتی در پانل­هایی که اسامی یا پیام­های خیرین بر روی آنها حک شده، جزئیات ابتکاری و کم­هزینه­ای مورد استفاده قرار گرفته است. این پانل­ها که از تایل­های سرامیکی دارای رنگ­های روشن ساخته­ شده­اند، رنگارنگی و درخشندگی خاصی به کریدور ورودی، می­بخشند.

 

میز آب Sink and Float  

میز آبSink and Float  تجربه حسی آرام و ملایمی برای کودکان فراهم می­کند.

 

بازی­ها و سرگرمی­هایی که نیازی به کنترل و راهنمایی ندارند، از برنامه­های مورد علاقه موزه به شمار می­آیند. بسیاری از آیتم­های نمایشگاهی پرطرفدار در مکان پیشین موزه، با شکل و شمایلی نو مجدداً در محل جدید احیاء شده­اند و چند آیتم ویژه و منتخب جدید نیز به بخش­های قبلی افزوده شده است.

 

میز Fast Flow   

کودکان در میزFast Flow  یاد می­گیرند که آب یکی از منابع مهم نیروست.

 

مهم­ترین فضاهای نمایشگاهی موزه که کودکان در آنها آزادانه به انجام فعالیت­های مختلف آموزشی ـ تفریحی می­پردازند، عبارتند از: خانه ساختمان Moser، WaterWorks (بخش مربوط به آب)، بخش حباب­ها،  AirWorks(بخش مربوط به هوا)، Make It Move (بخش مربوط به حرکت).

 

خانه ساختمان Moser  

خانه ساختمان Moser ابزارها و مصالح ساختمانی واقعی در اختیار کودکان قرار می­دهد.

 

در این موزه فضای خاصی بنام «خانه ساختمان» برای کودکان پیش­بینی شده است تا در آن، آنچه را می­بینند، در آرامش فکری کامل بسازند. به اعتقاد Exley، خانه ساختمان نه تنها به کودکان در استفاده از ابزارهای واقعی (مثل میخ، اره، چکش و عینک ایمنی) آزادی کامل می­دهد، بلکه محیط امنی نیز برای آنها فراهم می­آورد و مهارت­های آنها را جهت انجام ایمن و بی­خطر کارهای عملی تقویت می­کند. Lisa Notter، مدیر بازاریابی موزه می­گوید: «بیشتر موزه­ها ما را بخاطر کاربرد میخ­های واقعی در فضاهای نمایشگاهی، دیوانه می­پندارند.» اما واقعیت این است که فرهنگ ایجادشده به کمک طراحی فضا و مربیان آموزشی، به تدریج حس مسؤولیت­پذیری را به کودکان منتقل می­کند و آنها احساس می­کنند که از امتیازات ویژه­ای برخوردار شده­اند. در نتیجه کودکان وقتی فرصت می­یابند ابزارهای مورد استفاده بزرگترها را بکار گیرند، به مقررات نحوه کار در خانه ساختمان احترام می­گذارند و با دقت آنها را رعایت می­کنند. فضای داخلی خانه ساختمان عمداً در حال ساخت رها شده است تا به درک و شناخت کودکان از مصالح ساختمانی کمک کند. در این بخش، فضایی شبیه اتاق زیرشیروانی ضمن اینکه این امکان را برای کودکان فراهم می­آورد که خودشان ساختن سقف را تمام کنند، نقطه دید متفاوتی نیز در اختیار آنها قرار می­دهد.

 

 


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات:


سه‌شنبه ۱٥ شهریور ۱۳۸٤

معرفی پروژه

 

موزه­ای برای آموزش و تفریح ـ 3

 

نگاهی به ساختمان موزه کودکان DuPage

      

Project Review

A Museum for Learning & Fun – 3

DuPage Children's Museum (DCM), Naperville, Illinois

  

در مراحل مختلف فاز یک پروژه از عناصر موجود در ساختمان از قبیل سقف­های بلند و اسکلت بتونی بهره گرفته شده است. همچنین طراحی معماری و طراحی نمایشگاهی موزه بطور همزمان صورت گرفته است تا با استفاده از رنگ­های متعدد و ایجاد تنوع­های فضایی جالب­توجه که امکان مشاهده موضوعات از پرسپکتیوهای مختلف را فراهم می­آورد، نوعی حس تحرک و سرزندگی به مجموعه تزریق شود و در کل ساختمان از یک شخصیت فعال و پویا برخوردار گردد. ستون­های داخلی جدید هم که به منظور تقویت سیستم سازه­ای به ساختمان اضافه شده­اند، تمثیلی از دست­های به سمت بالا درازشده کودکان هستند، گویی کودکان با دست­های خود ساختمان را نگهداشته­اند. 

طرح جالب ستونهای تقویتی  

طرح جالب ستون­های تقویتی به دست­های به سمت بالا درازشده کودکان شبیه است، گویی کودکان با دست­های خود ساختمان را نگهداشته­اند.

 

آنچه مسلم است، معماری مؤسسه­ای که حس کنجکاوی و خلاقیت را برمی­انگیزد، بایستی ایجادکننده شور و هیجان باشد. همان­طور که می­دانیم، طراحی فضاها و سطح­هایی که آدمی را غافلگیر می­سازند و بر می­انگیزانند و در کل ایجاد تحرک و شور و هیجان در یک ساختمان بزرگ با بودجه­ای بسیار محدود، از طریق ابزارهای مشخصی همچون مصالح، فرم، و بافت امکان­پذیر است. از این­رو طرح با وجود کودکانه بودن، از نوعی پیچیدگی نیز برخوردار است و دربردارنده 20 رنگ مختلف، نورهای رنگی آویزان در طرح­های متنوع و مهیج، و یک دیوار لمس­کردنی می­باشد که حتی کودکان خردسال ­را نیز به خود جذب می­کند.

 

فضای رنگارنگ ورودی موزه 

فضای رنگارنگ ورودی موزه

 

چون کودکان به عنوان کاربران اصلی این ساختمان، دارای روحیه سرکش و سرسختی هستند، مصالح مورد استفاده در این پروژه بیشتر با توجه به دوام آنها و نیز طیف رنگی مورد علاقه کودکان انتخاب شده­اند. به منظور هویت­بخشی به موزه جدید که از نظر کاربری در زمره فضاهای آموزشی قرار می­گیرد، و ایجاد تمایز آشکار میان این موزه با فضاهای صرفاً نمایشگاهی، از طیف رنگی پویا و جزئیات طراحی غیرمتداول در آن استفاده شده است. رنگ­های چشم­گیر و متنوع بکاررفته در این موزه، فرم و مفهوم جدیدی به فضاهای اختصاص­یافته برای فعالیت­های عملی کودکان، در رشته­های مختلف هنر، ریاضیات و علوم، می­بخشند. البته بایستی توجه داشت که به دلیل محدودیت بودجه، ایجاد یک محیط رنگارنگ و شاد، به هیچ وجه نبایستی بودجه اختصاص­یافته به این پروژه را تحت تأثیر قرار می­داد.

 

 


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات:


پنجشنبه ۱٠ شهریور ۱۳۸٤

معرفی پروژه

 

موزه­ای برای آموزش و تفریح ـ 2

 

نگاهی به ساختمان موزه کودکان DuPage

      

Project Review

A Museum for Learning & Fun – 2

DuPage Children's Museum (DCM), Naperville, Illinois

  

تیم طراحی، در یک ارتباط کاری نزدیک با کارمندان موزه و پس از بررسی کامل شهر Naperville، طرح جامع مبسوطی تهیه کرد که در آن رشد آتی موزه، ارتباط آن با شبکه راه­های اصلی و نیز نحوه دسترسی کامل معلولان پیش­بینی شده بود. محدودیت­های مربوط به بودجه و نیز مشکلات مختلف مربوط به بخش اداری ایجاب می­کرد که پروژه، جهت دست­یابی به اهداف درازمدت موزه، فازبندی شود. فاز یک پروژه که اجرای آن، در یک دوره زمانی پنج­ساله پس از تملک سایت، اخیراً به پایان رسید، شامل طراحی و ایجاد تغییرات لازم در ساختمان موجود، برای تبدیل آن به یک محیط جذاب و سالم بود.

 

 ستونهای تقويتی موزه

ستون­های تقويتی موزه، یک جنگل خیالی­ از فرم و ریتم ایجاد می­کنند.

 

انجام فاز اول پروژه کار آسانی نبود، زیرا بزرگ­بودن دهانه سازه و الزامات سازه­ای مختص یک کاربری عمومی، تقویت گسترده سازه را به یکی از ضرورت­ها و اولویت­های عمده کار تبدیل کرده بود. همین­طور، بایستی علاوه بر ساخت مجدد پله­های موجود، یک راه­پله دیگر نیز، به منظور رعایت مقررات ایمنی، به ساختمان اضافه می­شد.

در این پروژه ضمن اولویت­بخشی به موضوعات عملی و اجرایی، توجه و اندیشه زیادی نیز صرف شکیل و مفرح­بودن آن شده است. این ساختمان که بطرز عالی و قابل توجهی احیاء شده است، از عناصر شمایل­گونه و نمادین قابل فهم و تشخیص برای کودکان بهره می­جوید. برای مثال، در بزرگ قرمزرنگ که به تمام بازدیدکنندگان در بدو ورود به موزه خوش­آمد می­گوید، به شناسه گرافیکی جدید موزه تبدیل ­شده است.

 

پلان موزه 

پلان موزه

 

برای تیم طراحی، شروع معماری و طراحی پس از حصول معرفت نسبت به افرادی که از آن استفاده خواهند کرد، از اهمیت زیادی برخوردار بود. بر این اساس، گفتگوهای رودرو با کودکان و بزرگترهایشان زمینه شکل­گیری طرح اولیه پروژه را فراهم نمود. در ابتدا کودکان موزه جدید را آن­گونه که در رؤیاهای خویش می­پروراندند، نقاشی ­کردند. نقاشی­های کودکان با برجسته­ساختن موضوعات مهم مورد توجه آنان، کمک قابل ملاحظه­ای به روشن­شدن چارچوب کلی برنامه­ریزی موزه و نیز شناخت برخی جزئیات طراحی کرد. همچنین تیم طراحی ملاقات­هایی با کارمندان موزه و مشاوران هنری، آموزشی و علمی بیرون از موزه ترتیب داد که Exley از آنها با عنوان «مشاوره­ مطلق» یاد می­کند. در نهایت پس از بررسی­ها و مطالعات اولیه، آلترناتیوهای طراحی برای هر طبقه از ساختمان، با توجه کامل به نیاز­های آتی موزه در زمینه­های مختلف برنامه­ریزی، بهره­برداری، زیبایی­شناسی و طراحی، تهیه شدند. 

 

 


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات:


شنبه ٥ شهریور ۱۳۸٤

معرفی پروژه

 

موزه­ای برای آموزش و تفریح ـ 1

 

نگاهی به ساختمان موزه کودکان DuPage

      

Project Review

A Museum for Learning & Fun – 1

DuPage Children's Museum (DCM), Naperville, Illinois

  

نخستین چیزی که شما از موزه کودکان DuPage (DCM) می­بینید، یک در قرمز رنگ به ارتفاع 35 فوت است. Susan Broad، مدیر اجرایی موزه، در این خصوص می­گوید: «این در نشانه­ای است از آنچه ما بدان اعتقاد داریم. از دیدگاه ما چون درِ این موزه به روی کودکان باز می­شود، پس باید متناسب با حال و هوای آنان باشد.»

 

 در ورودی بزرگ قرمزرنگ به ارتفاع 35 فوت

در ورودی بزرگ قرمزرنگ به ارتفاع 35 فوت که به تمام بازدیدکنندگان در بدو ورود به موزه خوش­آمد می­گوید، به شناسه گرافیکی جدید موزه تبدیل ­شده است.

 

موزه کودکان DuPage که در سال 1987 به منظور آموزش خانواده­ها و کودکان تأسیس شده است، در ابتدا فاقد یک مکان مشخص بود، بطوری که از شهری به شهر دیگر نقل مکان می­کرد و در این اواخر نیز به دو مکان موقتی منتقل شده بود. اما در حال حاضر مکان جدید این مؤسسه غیرانتفاعی، ساختمان پیشین صنایع چوب Moser در نزدیکی مرکز شهر Naperville در ایلی­نویز، با زیربنایی بالغ بر 44000 فوت مربع است. این مؤسسه با جذب تعداد زیادی از خانواده­ها، هم از نظر بزرگی و هم از نظر اهداف و مأموریت­ها توسعه پیدا کرده و بخاطر نمایشگاه بدیع و بی­سابقه خود و برنامه­های پیشرفته­اش مورد توجه زیادی قرار گرفته است. Broad می­گوید: «ما از احیاء و قابل استفاده ساختن فضا بوسیله کودکان استقبال می­کنیم و به همین جهت به ایده بازیابی و احیاء یک ساختمان موجود و تبدیل آن به موزه­ای برای کودکان علاقمند بودیم.»        

تبدیل ساختمان صنایع چوب به یک موزه فکرشده و کارآمد برای کودکان کار آسانی نبود، لیکن تلفیق استعداد لازم و دانش تخصصی مورد نیاز این کار، در سایه همکاری میان Peter J. Exley، معمار عضو شرکت architectureisfun  و Nagle Hartray Danker Kagan McKay Architects Planners Ltd. (NHDKM)، آن را عملی ساخت. Peter Exley، معمار طراح پروژه، می­گوید: «ما می­خواستیم هویتی برای این ساختمان خلق کنیم که آن را از یک ساختمان صنایع چوب به ساختمانی تبدیل کند که نقش مهمی در شهر ایفا نماید و کودکان و بزرگترهایشان آن را متعلق به خود بدانند.» 

 

آرم موزه کودکان DuPage در نمای ساختمان  

آرم موزه کودکان DuPage در نمای ساختمان با رنگ­آمیزی متنوع، نشانه­ای از مفرح ­بودن داخل ساختمان است.

 

شرکت­های دست­اندرکار این پروژه در یک پروسه کاملاً ساده و خودجوش تعیین شدند. Exley قبلاً چند کار مشاوره برای DCM انجام داده بود، از این­رو وقتی موزه اقدام به خرید ساختمان کرد، مدیران موزه طبعاً او را به عنوان یکی از نامزدهای طراحی این ساختمان در نظر گرفتند. NHDKM نیز یک شرکت قدیمی­تر و بزرگ­تر بود که با انجام پروژه­های مشابه، دانش تخصصی و تجربه مورد نیاز این کار را کسب کرده بود.Exley  و Howard Kagan، یکی از مدیران NHDKM، سال­های زیادی بود که همدیگر را می­شناختند و روابط شخصی و حرفه­ای متقابلی که داشتند، آنها را به انجام کار گروهی و مشترک بر روی پروژه DCM سوق داد. موفقیت همکاری این دو شرکت، تا اندازه زیادی مدیون وجدان­های آزاداندیشی بود که اجازه می­داد هر شرکتی بجای فکرکردن به جاه­طلبی­های طراحانه خود، تنها به خیر و صلاح موزه فکر کند. همچنین اشخاص برجسته تیم طراحی Exley/NHDKM کاملاً با کارمندان موزه در بخش طراحی، به یک زبان مشترک رسیده بودند و همین امر کار بر روی این پروژه را به یک کار بسیار مفرح و دلچسب تبدیل می­کرد. در کل، این شیوه کاری نقش بسیار زیادی در نزدیک­ساختن تیم طراحی به طبیعت و حال و هوای یک موزه کودکان داشت.

 

 


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات: