جوایز معماری
معمار ناشناخته برزیلی، برنده جایزه پریتزكر 2006
Architectural Awards
Unknown Brazilian Architect, The 2006 Pritzker Prize Laureate
آرونا: Paulo Mendes da Rocha، معمار مدرنیست برزیلی كه در سطح بینالمللی از شهرت چندانی برخوردار نیست، در كمال ناباوری همگان، به عنوان برنده جایزه معماری پریتزكر در سال 2006 انتخاب گردید. این معمار 77 ساله، پس از اسكار نیمهیر كه در سال 1988 جایزه پریتزكر را به خود اختصاص داد، دومین معمار برزیلی است كه موفق به كسب این جایزه معتبر شده است، جایزهای كه اغلب از آن به عنوان نوبل معماری یاد میشود. جایزه 100000 دلاری پریتزكر و مدال برنز آن طی مراسمی كه 30 مه 2006 در استانبول، تركیه برگزار خواهد شد، به وی اعطاء خواهد گردید.
توماس جی. پریتزكر، رئیس بنیاد هایت (متولی برگزاری جایزه پریتزكر)، با اعلام این خبر گفت: « Mendes da Rocha در طیف وسیعی از پروژههایی كه طراحی كرده، از خانههای شخصی، مجتمعهای مسكونی، یك كلیسا، موزهها و استادیومهای ورزشی گرفته تا طرحهای شهری برای فضاهای عمومی، درك عمیقی از فضا و مقیاس را به نمایش گذاشته است. با آنكه تعداد كمی از ساختمانهای او در خارج از برزیل صورت واقعیت به خود گرفتهاند، اما درسهایی كه از كار او، هم به عنوان یك معمار و هم به عنوان یك معلم، میتوان گرفت، جهانشمول هستند.»
Paulo Mendes da Rocha در حالی به عنوان برنده جایزه پریتزكر انتخاب شده است كه در میان برندگان این جایزه در سالهای قبل، نامهای مشهور و شناختهشدهای همچون فیلیپ جانسون، فرانك گری، رنزو پیانو، نورمن فاستر، رم كولهاس و زاها حدید به چشم میخورد. نگاهی به تاریخ برگزاری جایزه پریتزكر نشان میدهد كه پیش از این، تنها یكبار و آن هم در سال 1997، این جایزه به یك معمار ناشناخته تعلق گرفته است، سالی كه Sverre Fehn، معمار نروژی، به عنوان برنده جایزه پریتزكر انتخاب گردید. جالب اینجاست كه هیأت هفتنفره داوران جایزه پریتزكر كه در میان آنان نام معماران فرانك گری و Balkrishna Doshi، Ada Louise Huxtable، منتقد معماری، و Victoria Newhouse، مورخ معماری، بیش از دیگران خودنمایی میكند، بدون توجه به اسم و رسم دیگر نامزد دریافت جایزه، یعنی سانتیاگو كالاتراوا، معمار شناختهشده اسپانیایی كه پلهای زیبای او آوازه جهانی دارند و از دیدگاه صاحبنظران از بیشترین بخت و اقبال كسب جایزه پریتزكر امسال برخوردار بوده، دست به این انتخاب جالبتوجه و در عین حال غیر قابل پیشبینی زده است.
بیانیه هیأت داوران، Mendes da Rocha را بخاطر پایبندی به اصول و زبان مدرنیسم و درك عمیق از بوطیقای فضا مورد ستایش قرار داده است. در این بیانیه آمده است: «او در تلاش برای پاسخگویی به نیازهای اجتماعی و نیز نیازهای زیباییشناختی انسان، لندسكیپ و فضا را با معماریاش میپیراید.»
Mendes da Rocha كه از او به عنوان برجستهترین معمار برزیل یاد میشود، فعالیت حرفهایش را در دهه 1950، به عنوان عضوی از مدرنیستهای آوانگارد سائوپولو كه به معماران بروتالیست سائوپولو مشهور بودند، شروع كرد، معمارانی كه در كارشان اغلب از مصالح و فرمهای ساده استفاده میكردند و بر بعد معنوی و اخلاقی معماری تأكید میورزیدند. او در طول شش دهه فعالیت حرفهای خود، همواره با احساس مسؤولیت نسبت به ساكنان ساختمانهایش و جامعه، به معماری و خلق فضا پرداخته است. Mendes da Rocha سالهای زیادی در دانشگاه سائوپولو به تدریس اشتغال داشته و در جامعه حرفهای نیز به عنوان رییس انجمن معماران برزیل مشاركت ورزیده است. او سخنرانیهای متعددی در آمریكای جنوبی و اروپا انجام داده و جوایز بسیاری را دریافت كرده است، اما جایزه میس وندرروهه برای معماری آمریكای لاتین در سال 2000 بود كه او را به جامعه بینالمللی شناساند.
مشهورترین كار ساختهشده Mendes da Rocha، موزه تندیسگری برزیل (1988) است. او در این كار كه بخشی از آن در زیر زمین، در باغی واقع در سائوپولو، قرار گرفته، مفهومی غیرسنتی از موزه ارائه داده است. از دیگر پروژههای مهم وی میتوان به باشگاه ورزشی Paulistano (1958)، خانه شخصی Mendes da Rocha (1960)، فروشگاه Forma (1987) و پلازای Patriarch (1992) كه همگی در سائوپولو واقعاند، اشاره كرد. Mendes da Rocha در حال حاضر، در Galicia، واقع در شمال غرب اسپانیا، مشغول تهیه طرح جامع شهر تكنولوژیك دانشگاه Vigo میباشد.
موضوعات:
