زروان: پژوهشگاه هنر و معماری

  • :: صفحه اصلی
  • :: فهرست یادداشت‌ها
  • :: پست الکترونیک
  • :: فید وبلاگ

نویسنده وبلاگ

  • :: کمال یوسف‌پور

یادداشت‌های اخیر

  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری ـ 39
  • :: عرصه‌های حضور نقد معماری ـ 10
  • :: گزیده‌ای از دیدگاه‌های خوانندگان ـ 27
  • :: معماری زمینه‌گرا؛ چرا و چگونه؟ ـ 9
  • :: هفت آتریوم زیبای جهان
  • :: واژگان متن‌های معماری ـ 11
  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری ـ 38
  • :: عرصه‌های حضور نقد معماری ـ 9
  • :: گزیده‌ای از دیدگاه‌های خوانندگان ـ 26
  • :: معماری زمینه‌گرا؛ چرا و چگونه؟ ـ 8
  • :: معماری پنهان در الفبای انگلیسی ـ 3
  • :: نقدی بر گفته‌های رضا دانشمیر درباره ایده "پروژه باز"
  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری ـ ٣7
  • :: عرصه‌های حضور نقد معماری ـ 8
  • :: گفت‌وگویی درباره آموزه‌های معماری سنتی ایران ـ 12
  • :: معماری زمینه‌گرا؛ چرا و چگونه؟ ـ 7
  • :: معماری پنهان در الفبای انگلیسی ـ 2
  • :: انواع نماهای معماری
  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری ـ ٣6
  • :: عرصه‌های حضور نقد معماری ـ 7
  • :: گفت‌وگویی درباره آموزه‌های معماری سنتی ایران ـ 11
  • :: معماری زمینه‌گرا؛ چرا و چگونه؟ ـ 6
  • :: معماری پنهان در الفبای انگلیسی ـ 1
  • :: معماری در آیینه کاریکاتور ـ 4
  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری ـ ٣5
  • :: عرصه‌های حضور نقد معماری ـ 6
  • :: هشت ­سال با زروان، برای معماری
  • :: معماری زمینه‌گرا؛ چرا و چگونه؟ ـ 5
  • :: خانه‌ای در داخل یک قوطی کنسرو!
  • :: "پروژه باز"، ایده‌ای برای فضاهای فرهنگی

آرشیو زروان

  • :: بهمن ٩٠
  • :: دی ٩٠
  • :: آذر ٩٠
  • :: آبان ٩٠
  • :: مهر ٩٠
  • :: شهریور ٩٠
  • :: امرداد ٩٠
  • :: تیر ٩٠
  • :: خرداد ٩٠
  • :: اردیبهشت ٩٠
  • :: فروردین ٩٠
  • :: اسفند ۸٩
  • :: بهمن ۸٩
  • :: دی ۸٩
  • :: آذر ۸٩
  • :: آبان ۸٩
  • :: مهر ۸٩
  • :: شهریور ۸٩
  • :: امرداد ۸٩
  • :: تیر ۸٩
  • :: خرداد ۸٩
  • :: اردیبهشت ۸٩
  • :: فروردین ۸٩
  • :: اسفند ۸۸
  • :: بهمن ۸۸
  • :: دی ۸۸
  • :: آذر ۸۸
  • :: آبان ۸۸
  • :: مهر ۸۸
  • :: شهریور ۸۸
  • :: امرداد ۸۸
  • :: تیر ۸۸
  • :: خرداد ۸۸
  • :: اردیبهشت ۸۸
  • :: فروردین ۸۸
  • :: اسفند ۸٧
  • :: بهمن ۸٧
  • :: دی ۸٧
  • :: آذر ۸٧
  • :: آبان ۸٧
  • :: مهر ۸٧
  • :: شهریور ۸٧
  • :: امرداد ۸٧
  • :: تیر ۸٧
  • :: خرداد ۸٧
  • :: اردیبهشت ۸٧
  • :: فروردین ۸٧
  • :: اسفند ۸٦
  • :: بهمن ۸٦
  • :: دی ۸٦
  • :: آذر ۸٦
  • :: آبان ۸٦
  • :: مهر ۸٦
  • :: شهریور ۸٦
  • :: امرداد ۸٦
  • :: تیر ۸٦
  • :: خرداد ۸٦
  • :: اردیبهشت ۸٦
  • :: فروردین ۸٦
  • :: اسفند ۸٥
  • :: بهمن ۸٥
  • :: دی ۸٥
  • :: آذر ۸٥
  • :: آبان ۸٥
  • :: مهر ۸٥
  • :: شهریور ۸٥
  • :: امرداد ۸٥
  • :: تیر ۸٥
  • :: خرداد ۸٥
  • :: اردیبهشت ۸٥
  • :: فروردین ۸٥
  • :: اسفند ۸٤
  • :: بهمن ۸٤
  • :: دی ۸٤
  • :: آذر ۸٤
  • :: آبان ۸٤
  • :: مهر ۸٤
  • :: شهریور ۸٤
  • :: امرداد ۸٤
  • :: تیر ۸٤
  • :: خرداد ۸٤
  • :: اردیبهشت ۸٤
  • :: فروردین ۸٤
  • :: اسفند ۸۳
  • :: بهمن ۸۳
  • :: دی ۸۳
  • :: آذر ۸۳
  • :: آبان ۸۳
  • :: مهر ۸۳
  • :: شهریور ۸۳
  • :: امرداد ۸۳
  • :: تیر ۸۳
  • :: خرداد ۸۳
  • :: اردیبهشت ۸۳
  • :: فروردین ۸۳
  • :: اسفند ۸٢
  • :: بهمن ۸٢
  • :: دی ۸٢
  • :: آذر ۸٢
  • :: آبان ۸٢
  • :: مهر ۸٢

آرشیو موضوعی زروان

  • :: آثار برگزیده طراحی داخلی جهان (٢)
  • :: آرمین دانشگر (۱)
  • :: آموزش معماری (۳۳)
  • :: اکسپو 2010 شانگهای (۳)
  • :: بازخوانی کتاب معماری و اندیشه نقادانه (٢٥)
  • :: برترین‌های معماری (۱)
  • :: برداشت آزاد (۳)
  • :: پایان‌نامه‌های معماری (۱)
  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری (۳۱)
  • :: تعریف معماری (۱)
  • :: جایزه معماری آقاخان (۱)
  • :: جایزه معماری پریتزکر (۱)
  • :: جوایز معماری (٢)
  • :: خانه‌های معاصر جهان (۳)
  • :: خواندنی‎های معماری (۱)
  • :: دانستنی‎های معماری جهان (٢)
  • :: دانستنی‎های معماری دوره اسلامی ایران (۱)
  • :: دانستنی‎های معماری معاصر ایران (۱)
  • :: دانشگاه آزاد اسلامی واحد هریس (٢۱)
  • :: درس‌هایی از بزرگان معماری (۱)
  • :: درس آشنایی با طراحی معماری (٤)
  • :: درس طراحی معماری 2 (٧)
  • :: درس طراحی معماری 5 (٢)
  • :: درس طرح معماری 1 (٢)
  • :: درس مقدمات طراحی معماری 2 (۱٦)
  • :: رویدادهای معماری (۳)
  • :: زبان تخصصی معماری (٢)
  • :: طراحی داخلی (٢)
  • :: طراحی معماری (٦)
  • :: عملکرد در معماری (٤)
  • :: گزیده‌ای از دیدگاه‌های خوانندگان (۱٩)
  • :: گفت‌وگوهای معماری (۱٧)
  • :: مبانی نظری معماری (٦٠)
  • :: مسابقات معماری (٢)
  • :: معرفی پروژه (٧)
  • :: معرفی کتاب (۱)
  • :: معماران ایرانی (۳)
  • :: معماران جهان (۳)
  • :: معماری ایران (٢)
  • :: معماری ایستگاه مترو (۱)
  • :: معماری پارکینگ (۱)
  • :: معماری پل (۱)
  • :: معماری تئاتر (۱)
  • :: معماری خانه (۳)
  • :: معماری در آیینه کاریکاتور (٤)
  • :: معماری دفتر کار (۱)
  • :: معماری رستوران (۱)
  • :: معماری زمینه‌گرا (٩)
  • :: معماری سفارت‌خانه (۱)
  • :: معماری شهری (۱)
  • :: معماری فرودگاه (۱)
  • :: معماری مجتمع مسکونی (۱)
  • :: معماری معاصر ایران (۱)
  • :: معماری معاصر جهان (۱)
  • :: معماری معاصر هلند (٢)
  • :: معماری موزه (٢)
  • :: معماری نمایشگاهی (۳)
  • :: معماری هزاره سوم (۱)
  • :: معماری و طبیعت (۱)
  • :: معماری کتابخانه (۱)
  • :: موسسه آموزش عالی سراج تبریز (۱۱)
  • :: میدان‌ها و پلازاهای شهری (۱)
  • :: نقد معماری (٢٧)
  • :: واژگان متن‌های معماری (٤)
  • :: کامران افشارنادری (۱)
  • :: کانسپت در معماری (۱)
  • :: یادداشت ماه (۱)

وبلاگ‌ها و سایت‌های معماری

  • :: + زروان: اخبار، رویدادها و حاشیه‌های معماری
  • :: دید هفتم: جستارهایی در معماری و هنرهای نمایشی
  • :: فضای رویداد: جستارهایی در هنر و معماری

آمار بازدیدکنندگان



سه‌شنبه ٢٩ اسفند ۱۳۸٥

معماری ایران

 

دانستنی‎های معماری معاصر ایران ـ 2

           

Iranian Architecture

Knowables of Iranian Contemporary Architecture - 2

 

o آیا می‌دانید در كدامیك از ساختمان‌های دوره پهلوی اول، برای نخستین بار از نمادهای معماری پیش از اسلام استفاده شده است؟

 

ساختمان اداره پست / نیکلای مارکف

 

þ ساختمان اداره پست (1307-1313)، واقع در ابتدای خیابان امام خمینی (سپه سابق)؛ این ساختمان سه طبقه که توسط نیکلای مارکف، معمار گرجستانی‌تبار روسی، طراحی شده، یک بنای کاملاً التقاطی است، زیرا در نمای آن از نیم‌ستون‌های دوره هخامنشی و قوس‌های جناغی دوره اسلامی استفاده شده و پلان و مقطع آن به شکل باسیلیکای کلیساهای کاتولیک طراحی گردیده است.

 

o آیا می‌دانید کامل‌ترین بنای مکتسب از معماری هخامنشی (تخت جمشید)، در دوره پهلوی اول کدام است؟

 

کاخ شهربانی / قلیچ باغلیان

 

þ کاخ شهربانی که در سال 1315، توسط قلیچ باغلیان، در جبهه شرقی میدان مشق طراحی و اجرا شده است.

 

o آیا می‌دانید عالی‌ترین جلوه معماری ساسانی را در کدامیک از ساختمان‌های دوره پهلوی اول می‌توان مشاهده کرد؟

 

موزه ایران باستان / آندره گدار

 

þ موزه ایران باستان (1312-1315) که توسط آندره گدار، معمار و باستان‌شناس فرانسوی، با الهام از کاخ کسری تیسفون طراحی شده و در جبهه غربی میدان مشق، با آجر قرمز رنگ اجرا گردیده است.

 

o آیا می‌دانید کاخ وزارت امور خارجه توسط چه کسی و با الهام از کدام بنای معروف طراحی شده است؟

 

کاخ وزارت امور خارجه / گابریل گورکیان

 

þ گابریل گورکیان (1279-1349)، معمار ارمنی‌تبار ایرانی، کاخ وزارت امور خارجه (1312-1318)، واقع در جنوب میدان مشق، را با الهام از کعبه زرتشت، یکی از بناهای دوره هخامنشی در نقش رستم فارس، طراحی کرده است. البته به علت بازگشت گورکیان به اروپا در سال 1316، این ساختمان توسط وارتان هوانسیان، دیگر معمار ارمنی‌تبار، به پایان رسید.

 

o آیا می‌دانید نخستین مدرنیست معماری ایران چه کسی بود؟

 

وارتان هوانسیان (1275-1361)

 

þ وارتان هوانسیان (1275-1361) که در سال 1314، پس از 17 سال تحصیل و کار در اروپا، به ایران بازگشت و به عنوان نخستین معمار مدرن ایرانی، به پایه‌گذاری و اجرای اندیشه معماران مدرن در ایران پرداخت. او نخستین شخصی بود که نهضت باستان‌گرایی دوره پهلوی را مورد حمله قرار داد، با این اندیشه که آیا باید از گذشته تقلید نمود و آثار ذیقیمت قدیمی را تجدید نمود؟ یا اینکه به آینده نگریست و معماری را با طرز زندگی جدید وفق داد؟

 

 


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات:


جمعه ٢٥ اسفند ۱۳۸٥

معماری جهان

 

ورزشگاه‌های جام جهانی 2006 آلمان ـ 8

           

Architecture of the World

World Cup 2006 Stadiums in Germany - 8

 

11. ورزشگاه گوتليب ـ دايملر اشتوتگارت (Gottlieb-Daimler Stadion, Stuttgart)

þ نوع پروژه: نوسازی ورزشگاه قدیمی

þ تاریخ افتتاح: 26 جولای 1933

þ میزان سرمایه‌گذاری: 5/51 میلیون یورو

þ گنجایش: 52000 نفر

 

Gottlieb-Daimler Stadion, Stuttgart 

 

چاردیواری: ورزشگاه گوتليب ـ دايملر اشتوتگارت از پیشینه تاریخی وسیعی برخوردار است و شهروندان اشتوتگارت خاطرات فراوانی از برگزاری رویدادهای مختلف ورزشی، مراسم فرهنگی و حتی تاریخی در آن دارند. این ورزشگاه در سال‌های 1950 و 1990، به ترتیب میزبان اولین مسابقه بین‌المللی در خاک آلمان پس از جنگ جهانی دوم و نخستين بازی بين‌المللی تيم آلمان پس از اتحاد مجدد آلمان شرقی و غربی بوده است.

 

Gottlieb-Daimler Stadion, Stuttgart

 

ورزشگاه گوتليب ـ دايملر که قبلاً Neckar-Stadion نام داشت، در سال 1933 با طرحی از آرشیتکت Paul Bonatz ساخته شده و از آن زمان با اینکه نوسازی‌های مختلفی را تجربه کرده، لیکن شخصیت تاریخی آن بدون تغییر باقی مانده است. از جمله در فاصله سال‌های 1949 تا 1951، یک جایگاه روباز جدید در مقابل جایگاه اصلی تماشاگران ساخته شد و بین سال‌های 1955 تا 1956، ورزشگاه از سمت Cannstatter و Untertürkheimer توسعه داده شد. توسعه ورزشگاه در فاصله سال‌های 1971 تا 1973 و در سال 1974 نیز ادامه یافت و در سال 1990 زمین ورزشگاه نوسازی شد.

 

Gottlieb-Daimler Stadion, Stuttgart

 

ورزشگاه گوتليب ـ دايملر، در فاصله سال‌های 1999 تا 2001، با یک سرمایه‌گذاری در حدود 107 میلیون مارک بر روی جایگاه اصلی تماشاگران، مطابق استاندارد فیفا بهبود و ارتقاء یافت. از جمله مهم‌ترین اقدامات انجام‌یافته در این مرحله می‌توان به ساخت یک مرکز بازرگانی جدید با ظرفیت 44 جایگاه برای کارگزاران و 1500 صندلی برای بازرگانان و ساخت یک پارکینگ چند طبقه با دسترسی مستقیم و نیز فراهم آوردن تسهیلاتی برای بازدیدکنندگان، ورزشکاران و رسانه‌ها اشاره کرد.

 

Gottlieb-Daimler Stadion, Stuttgart

 

مرحله سوم برنامه مدرنیزاسیون ورزشگاه برای جام جهانی 2006، در ژانویه 2004، با پیش‌بینی اتمام پروژه در اواخر 2005، شروع شد. ساخت یک ردیف صندلی جدید در مقابل جایگاه اصلی تماشاگران، نصب کنترل‌های الکترونیک ورودی (مجهز به سیستم بارکدخوان) و نصب دو صفحه نمایش عظیم از مهم‌ترین اقدامات انجام‌یافته در این مرحله هستند. دو صفحه نمایش جدید، هرکدام با سطح قابل دید 115 مترمربع و وزن 11 تن، در نوع خود بزرگ‌ترين صفحه نمايش يک ورزشگاه اروپايی به حساب می‌آيند.

 

Gottlieb-Daimler Stadion, Stuttgart

 

جالب‌ترین بخش جدید ورزشگاه، پوشش سقف و سازه پشتیبان آن است که شبکه ظریف و پیچیده‌اش تا حدودی یادآور زمین‌های تاکستان همجوار است. سقف ورزشگاه، از رشته‌های پلی‌استر با پوشش PVC ساخته شده و با مصالحی بالغ بر 34000 مترمربع، جایگاه‌های تماشاگران را در ارتفاع‌های متغیر بین 18 و 35 متر، پوشش می‌دهد.

ورزشگاه اشتوتگارت که ورزشگاه خانگی باشگاه مشهور بوندسلیگا، «وی اف بی اشتوتگارت»، است، به همراه ورزشگاه‌های برلین و نورنبرگ، سه ورزشگاه جام جهانی 2006 هستند که مجهز به یک پیست دو و میدانی نیز می‌باشند.

 

 


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات:


یکشنبه ٢٠ اسفند ۱۳۸٥

آموزش معماری

 

واژگان متن‌های معماری ـ 4

           

Architectural Education

Vocabulary of Architectural Texts - 4

 

o Attitude

þ نگرش، گرایش

 

o Constraint

þ قید، محدودیت

 

o Context

þ زمینه، شرایط

 

o Framework

þ چارچوب

 

o Genius Loci

þ روح مکان

 

o Greenway

þ مسیر سبز

 

o Interpretation

þ تأویل، تفسیر

 

o Lighting

þ نورپردازی

 

o Progress

þ پیشرفت

 

o Quality

þ کیفیت

 

o Quantity

þ کمیت

 

o Rationalism

þ عقل‌گرایی

 

o Thought

þ تفکر، اندیشه

 

o Uncertainty

þ عدم قطعیت، تردید

 

o Urban Renewal

þ نوسازی شهری

 

 


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات:


سه‌شنبه ۱٥ اسفند ۱۳۸٥

معماری شهری

 

میدان‌ها و پلازاهای شهری به روایت تصویر ـ 3

           

Urban Architecture

Pictorial Review of City Squares and Plazas - 3

 

þ پلازای Jacob Javitz

þ نیویورک، ایالات متحده، 1995

þ آرشیتکت: Martha Schwartz

 

Jacob Javitz Plaza

پلازای Jacob Javitz

 

Jacob Javitz Plaza

پلان پلازا؛ سطح میدان با تعدادی پله‌ از خیابان‌‌ها و بلوک‌های اداری اطرافش، جدا شده است که این پله‌ها علاوه بر فراهم ‌آوردن دسترسی آسان برای عابر پیاده، موجب حفظ تداوم بصری نیز می‌شوند.

 

Jacob Javitz Plaza 

انحناهای متفاوت فرم نیمکت‌های دوتایی، موجب ایجاد انواع گسترده‌ای از فضاها می‌شود که در آنها هرکس می‌تواند موقعیت و مکان ایده‌آل خود را، بسته به میزان خلوت و محرمیتی که می‌خواهد، بیابد.

 

Jacob Javitz Plaza 

پشته‌های پوشیده از چمن که تقریباً 2 متر ارتفاع دارند، با متصاعد نمودن بخار آب و مه در روزهای گرم، ضمن ایجاد یک محیط مبهم و اسرارآمیز، طراوت و شادابی خاصی نیز به محیط اطراف می‌بخشند.

 

Jacob Javitz Plaza 

میدان به عنوان یک پیش‌ورودی بزرگ برای بلوک‌های اداری اطراف خود عمل می‌کند.

 

Jacob Javitz Plaza 

یک میدان خودمانی و بی‌تکلف، اما بی‌نظیر در شهری که تاکنون فعالیت‌هایی جهت ارتقاء کیفیت منظر شهری، به عنوان وسیله‌ای برای بیان هنرمندانه، در آن صورت نگرفته است.

 

 


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات:


پنجشنبه ۱٠ اسفند ۱۳۸٥

معماری جهان

 

زنده ‎باد تکثر فرهنگی!

           

Architecture of the World

Long Live Multiculturalism!

 

رابرت ونتوری (متولد 1925، فیلادلفیا)، معمار مشهور آمریكایی و برنده جایزه پریتزکر سال 1991 است که آغازگر جنبش پست‌مدرن در معماری به شمار می‌رود. او تحصیلات معماری خود را در دانشگاه پرینستون به پایان رساند و تا قبل از تأسیس دفتر شخصی خویش در سال 1958، در دفاتر معماران مختلف، به ویژه در دفتر ارو سارینن و لویی کان، به عنوان یکی از طراحان اصلی، به فعالیت پرداخت. خانه مادر ونتوری مشهورترین اثر ساخته‌شده اوست که اصول معماری پست‌مدرن به خوبی در آن پیاده شده است.

شهرت جهانی ونتوری نه فقط به خاطر مجموعه کارهای معماری‌اش، بلکه عمدتاً به علت نوشته‌های اوست. او آثار متعددی تألیف كرده است كه «پیچیدگی و تضاد در معماری» معروف‎ترین آنهاست. ونتوری در این کتاب که در سال 1966 منتشر شد، اصول فلسفی و جهان‌بینی معماری مدرن را زیر سؤال برد. او در سال 1972 نیز، کتاب دیگری به نام «یادگیری از لاس‌وگاس» منتشر کرد و در آن سعی نمود توجه معماران را به فرهنگ مردم و خصوصیات زندگی روزمره آنها جلب کند.

آنچه در ادامه می‌خوانید، گزیده‌‌ای است از سخنرانی رابرت ونتوری در بیست‎ودومین كنگره اتحادیه جهانی معماران در استانبول، به نقل از سایت خبری خانه هنرمندان ایران:

 

Robert Venturi

 

در مورد تكثر فرهنگی مطالب زیادی نوشته شده است، درباره وسعت فرهنگ‎ها، تكثرگرایی، ارتباطات، محیط و سمبل‎ها. حال بیایید معماری‎ای تولید كنیم كه تمام این‎ها را در خود داشته باشد: فرهنگ‎های عالی یا سطح بالا و فرهنگ‎های عامیانه، در قالب یك انسجام شهری.

آیا این درست نیست كه جهان امروز هم كوچك و هم پیچیده شده است؟ كوچك و پیچیده در آن واحد. و آیا این مساله در معماری امروز ما در قالب «جهانی‌گرایی» (Universality) و «تكثر فرهنگی» (Multiculturalism)، دیده نمی‎شود؟ و آیا این ایده با تفكری كه در دوره مدرن در قرون گذشته غالب بود، تفاوت ندارد؟ زمانی كه جهانی‎گرایی تمام بخش‌های معماری را قبضه كرده بود، تمامی اصول معماری ویتروویوسی را. اگر به زبان از مد افتاده صحبت كنم: استحكام، كاربری و شوق و یا به زبان امروزی‎تر: سازه، برنامه و بیان.

آیا این طور نیست كه در معماری امروز، در رویكرد جهانی‎گرایی، ساختمان باید فقط المان ویتروویوسی استحكام را داشته باشد كه همان تكنولوژی و سیستم‎های الكتریكی و مكانیكی است؟ در حالی كه در رویكرد تكثرگرایی فرهنگی، المان ویتروویوسی شوق و یا بیان باید در نظر گرفته شود؟ از طرفی این شوق یا بیان، دیگر مفهوم زیباشناختی خلوص‎گرای دوران مدرن را دنبال نمی‎كند، بلكه بیشتر زیبایی‎شناختی سمبلیك یا تصویرگونه را در نظر دارد.

در نتیجه، حالا كه جهان این‌قدر كوچك شده است، سیستم‎های تكنولوژیك می‎توانند جهانی باشند و چون جهان پیچیده است، محتوای زیباشناختی آن می‎تواند و باید چندفرهنگی باشد. و بعد با اینكه تفكر جهانی‎گرایی، به عنوان یك ایده‎آل در پیدایش سبك‎های متعددی در فرهنگ‎های گذشته غرب سهیم بوده است، آیا هر كدام از این سبك‎های به اصطلاح جهانی، بر حسب موقعیت‎های جغرافیایی، ملیت و فرهنگ، با هم متفاوت نیستند؟ آیا شیوه‎های معماری ایتالیایی، فرانسوی، انگلیسی، گوتیك و یا رنسانس، در عین شباهت، از نظر جهانی‎گرایی با هم متفاوت نیستند؟

امروزه، تفاوت بر مبنای فرهنگ‎ها كه به شدت متنوع‌اند، معنا پیدا می‎كند، نه بر اساس هندسه شهری كه تنوع، تصادفاً در آن پیدا می‎شود و به همین دلیل تكثرگرایی فرهنگی اهمیت پیدا می‎كند، انسان‎ها به بردباری تشویق می‎شوند انواع مختلف معماری معنا و اعتبار می‎یابند، پس زنده ‎باد تنوع فرهنگی، زنده ‎باد التقاط‎گرایی.

 

 


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات:


شنبه ٥ اسفند ۱۳۸٥

یادداشت ماه

 

ما به شفافيت و مسئوليت‌پذیری نیاز داریم!

 

Month’s Note

!We Need for Transparency & Responsibility

 

ماه گذشته، طی یادداشتی با عنوان طراحی با داربست، پروژه‌ای از بختیار لطفی در زروان معرفی گردید که به عنوان نخستین پروژه ایرانی معرفی‌شده در این وبلاگ، بحث‌ها و جار و جنجال‌های فراوانی را برانگیخت. معرفی پروژه‌های ایرانی رویکرد جدید وبلاگ زروان است که با مدنظر قرار دادن دو هدف کلی، در آینده نیز ادامه خواهد یافت: یکی معرفی و مستندسازی کارهای اندک، اما ارزشمندی که توسط نسل جدید معماران کشور طراحی شده و به مرحله اجرا می‌رسند و دیگری ایجاد فضایی دوسویه و تعاملی برای گفتگوهای سازنده درباره یک پروژه و نقد علمی و منصفانه آن. متأسفانه به دلایل مختلف که قطعاً قابل تأمل و بررسی هستند، در نخستین تجربه، هدف دوم کمتر تحقق یافت و برخی افراد (به قول بختیار لطفی) بی‌نام، بی‌نشان و بی‌مسئولیت بحث را به انحراف کشیدند و بجای نقد و بررسی خود کار، به تسویه حساب با طراح و بعضاً با یکدیگر و حتی دیگر اشخاص پرداختند. البته تعدادی از دوستان و خوانندگان نیز لطف کردند و صادقانه و منصفانه درباره خود طرح نظر دادند که نظرات سازنده‌شان، طبق روال وبلاگ، در آینده‌‌ای نزدیک، در بخش «گزیده‌ای از پیام‌های خوانندگان» انعکاس خواهد یافت.

واقعیت آن است که در اکثریت قریب به اتفاق پیام‌های بی‌نام و نشان نوشته‌شده برای یادداشت طراحی با داربست، هیچ نشانه‌ای از نقد توام با رشدیافتگی عقلانی و مسئولیت‌پذیری و نیز تلاش برای بهبود و پیشرفت معماری دیده نمی‌شود. این واقعیت تلخ و تکان‌دهنده نشان می‌دهد که هنوز نقد منصفانه و مسئولانه در جامعه مجازی معماران نهادینه نشده و تا رسیدن به نقطه مطلوب و آرمانی در وادی نقد، راه زیادی در پیش است. مسئله زمانی بغرنج‌تر و غیرقابل پذیرش‌تر می‌شود که بدانیم افراد نظردهنده، از قشر باصطلاح فرهیخته این مملکت و (به احتمال زیاد) حداقل دارای مدرک فوق لیسانس هستند. وقتی فضای نقد و تعامل فکری در میان افراد تحصیل‌کرده رشته معماری، ‌چنین نابسامان و آشفته است، دیگر چه انتظاری می‌توان از دیگر نهادها و افراد مرتبط با معماری (از جمله کارفرمایان)، جهت تعامل بهتر با معماران داشت؟

بی‌تردید، محيط مجازی سایت‌ها و وبلاگ‌های معماری که در چند سال اخیر رشد کمی (و نه لزوماً کیفی) بسیار زیادی داشته‌اند، می‌تواند فرصتی بی‌نظیر برای ایجاد یک فضای سازنده نقد معماری که کمبود آن در جامعه معماران به شدت احساس می‌شود، فراهم آورد، به شرط آنکه قدر این فضا را بدانیم و با شفافیت و مسئولیت‌پذیری در آن گام برداریم و به تمرین روابط و رفتارهای مثبت در آن بپردازیم و روابط و رفتارهای منفی فضای واقعی را وارد این فضا نکنیم؛ چه بسا با تمرین رفتارهای مثبت در این فضا، بتوانیم رفتارهای منفی‌مان را در فضای واقعی نیز اصلاح کنیم.

در پایان، ضمن تشکر از بختیار لطفی که صادقانه و مسئولانه، کار خود را در معرض قضاوت و داوری همگان قرار داد، بد نیست نگاهی داشته باشیم به تعدادی از پیام‌های نوشته‌شده برای یادداشت طراحی با داربست، که بی‌ارتباط با آنچه گفته شد، نیستند:

 

بختیار لطفی:

... بايد اعتراف کنم اين همه جار و جنجال و حرف و حديث رو انتظار نداشتم. بايد اعتراف کنم خيلی آزرده شدم. اینجا کمتر در مورد کار صحبت شد، در حالي‌که خيلی علاقمند بودم نظر بچه‌هارو بدونم. به اين کارم دلبستگی خاصی داشتم ... اما بچه‌ها يا مسايل خصوصی منو بی‌ملاحظه و نامنصفانه به چالش کشیدند ... یا انبوهی از زحماتی را که در آن دانشکده به اتفاق دوستان کشیده بودیم، سرتاسر خیانت و بی‌عرضه‌گی جلوه دادند یا پایداری سخت در شرایط آلوده و نامطمئن و پرفشار امروز حرفه‌ای را به سخره گرفتند و یا با همدیگر تسویه حساب کردند ... و همه بی‌نام، بی‌نشان، بی‌مسئولیت ... من فکر می‌کنم همه ما به صراحت و شفافيت و مسئوليت نیاز داریم. ما به اخلاقیات نیاز داریم، اما شهوت ترقی! و مطرح شدن! و منیت! و قدرت! ما را آلوده کرده است ... گویا دیگر امیدی هم نیست ...

 

مهدی زاهد:

... چوب نقد درد نازنینی داره. خوب فکر کنید. استفاده از مغز یه چیز دیگه است که کمتر تو ایران رواج داره و مردم بیشتر با احساسشون درگیر رویدادها می‌شوند.

 

Taghi Gheisari:

What a pity! Nobody tries to criticize the project worked out with scaffolding! This might indicate how responsible we are and what issues are important for us. I am sorry Bakhtiyar, you chose wrong place to introduce your valuable work. We are having a retrograde development in our academic environments ... 

 

 


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات: