زروان: پژوهشگاه هنر و معماری

  • :: صفحه اصلی
  • :: فهرست یادداشت‌ها
  • :: پست الکترونیک
  • :: فید وبلاگ

نویسنده وبلاگ

  • :: کمال یوسف‌پور

یادداشت‌های اخیر

  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری ـ 39
  • :: عرصه‌های حضور نقد معماری ـ 10
  • :: گزیده‌ای از دیدگاه‌های خوانندگان ـ 27
  • :: معماری زمینه‌گرا؛ چرا و چگونه؟ ـ 9
  • :: هفت آتریوم زیبای جهان
  • :: واژگان متن‌های معماری ـ 11
  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری ـ 38
  • :: عرصه‌های حضور نقد معماری ـ 9
  • :: گزیده‌ای از دیدگاه‌های خوانندگان ـ 26
  • :: معماری زمینه‌گرا؛ چرا و چگونه؟ ـ 8
  • :: معماری پنهان در الفبای انگلیسی ـ 3
  • :: نقدی بر گفته‌های رضا دانشمیر درباره ایده "پروژه باز"
  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری ـ ٣7
  • :: عرصه‌های حضور نقد معماری ـ 8
  • :: گفت‌وگویی درباره آموزه‌های معماری سنتی ایران ـ 12
  • :: معماری زمینه‌گرا؛ چرا و چگونه؟ ـ 7
  • :: معماری پنهان در الفبای انگلیسی ـ 2
  • :: انواع نماهای معماری
  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری ـ ٣6
  • :: عرصه‌های حضور نقد معماری ـ 7
  • :: گفت‌وگویی درباره آموزه‌های معماری سنتی ایران ـ 11
  • :: معماری زمینه‌گرا؛ چرا و چگونه؟ ـ 6
  • :: معماری پنهان در الفبای انگلیسی ـ 1
  • :: معماری در آیینه کاریکاتور ـ 4
  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری ـ ٣5
  • :: عرصه‌های حضور نقد معماری ـ 6
  • :: هشت ­سال با زروان، برای معماری
  • :: معماری زمینه‌گرا؛ چرا و چگونه؟ ـ 5
  • :: خانه‌ای در داخل یک قوطی کنسرو!
  • :: "پروژه باز"، ایده‌ای برای فضاهای فرهنگی

آرشیو زروان

  • :: بهمن ٩٠
  • :: دی ٩٠
  • :: آذر ٩٠
  • :: آبان ٩٠
  • :: مهر ٩٠
  • :: شهریور ٩٠
  • :: امرداد ٩٠
  • :: تیر ٩٠
  • :: خرداد ٩٠
  • :: اردیبهشت ٩٠
  • :: فروردین ٩٠
  • :: اسفند ۸٩
  • :: بهمن ۸٩
  • :: دی ۸٩
  • :: آذر ۸٩
  • :: آبان ۸٩
  • :: مهر ۸٩
  • :: شهریور ۸٩
  • :: امرداد ۸٩
  • :: تیر ۸٩
  • :: خرداد ۸٩
  • :: اردیبهشت ۸٩
  • :: فروردین ۸٩
  • :: اسفند ۸۸
  • :: بهمن ۸۸
  • :: دی ۸۸
  • :: آذر ۸۸
  • :: آبان ۸۸
  • :: مهر ۸۸
  • :: شهریور ۸۸
  • :: امرداد ۸۸
  • :: تیر ۸۸
  • :: خرداد ۸۸
  • :: اردیبهشت ۸۸
  • :: فروردین ۸۸
  • :: اسفند ۸٧
  • :: بهمن ۸٧
  • :: دی ۸٧
  • :: آذر ۸٧
  • :: آبان ۸٧
  • :: مهر ۸٧
  • :: شهریور ۸٧
  • :: امرداد ۸٧
  • :: تیر ۸٧
  • :: خرداد ۸٧
  • :: اردیبهشت ۸٧
  • :: فروردین ۸٧
  • :: اسفند ۸٦
  • :: بهمن ۸٦
  • :: دی ۸٦
  • :: آذر ۸٦
  • :: آبان ۸٦
  • :: مهر ۸٦
  • :: شهریور ۸٦
  • :: امرداد ۸٦
  • :: تیر ۸٦
  • :: خرداد ۸٦
  • :: اردیبهشت ۸٦
  • :: فروردین ۸٦
  • :: اسفند ۸٥
  • :: بهمن ۸٥
  • :: دی ۸٥
  • :: آذر ۸٥
  • :: آبان ۸٥
  • :: مهر ۸٥
  • :: شهریور ۸٥
  • :: امرداد ۸٥
  • :: تیر ۸٥
  • :: خرداد ۸٥
  • :: اردیبهشت ۸٥
  • :: فروردین ۸٥
  • :: اسفند ۸٤
  • :: بهمن ۸٤
  • :: دی ۸٤
  • :: آذر ۸٤
  • :: آبان ۸٤
  • :: مهر ۸٤
  • :: شهریور ۸٤
  • :: امرداد ۸٤
  • :: تیر ۸٤
  • :: خرداد ۸٤
  • :: اردیبهشت ۸٤
  • :: فروردین ۸٤
  • :: اسفند ۸۳
  • :: بهمن ۸۳
  • :: دی ۸۳
  • :: آذر ۸۳
  • :: آبان ۸۳
  • :: مهر ۸۳
  • :: شهریور ۸۳
  • :: امرداد ۸۳
  • :: تیر ۸۳
  • :: خرداد ۸۳
  • :: اردیبهشت ۸۳
  • :: فروردین ۸۳
  • :: اسفند ۸٢
  • :: بهمن ۸٢
  • :: دی ۸٢
  • :: آذر ۸٢
  • :: آبان ۸٢
  • :: مهر ۸٢

آرشیو موضوعی زروان

  • :: آثار برگزیده طراحی داخلی جهان (٢)
  • :: آرمین دانشگر (۱)
  • :: آموزش معماری (۳۳)
  • :: اکسپو 2010 شانگهای (۳)
  • :: بازخوانی کتاب معماری و اندیشه نقادانه (٢٥)
  • :: برترین‌های معماری (۱)
  • :: برداشت آزاد (۳)
  • :: پایان‌نامه‌های معماری (۱)
  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری (۳۱)
  • :: تعریف معماری (۱)
  • :: جایزه معماری آقاخان (۱)
  • :: جایزه معماری پریتزکر (۱)
  • :: جوایز معماری (٢)
  • :: خانه‌های معاصر جهان (۳)
  • :: خواندنی‎های معماری (۱)
  • :: دانستنی‎های معماری جهان (٢)
  • :: دانستنی‎های معماری دوره اسلامی ایران (۱)
  • :: دانستنی‎های معماری معاصر ایران (۱)
  • :: دانشگاه آزاد اسلامی واحد هریس (٢۱)
  • :: درس‌هایی از بزرگان معماری (۱)
  • :: درس آشنایی با طراحی معماری (٤)
  • :: درس طراحی معماری 2 (٧)
  • :: درس طراحی معماری 5 (٢)
  • :: درس طرح معماری 1 (٢)
  • :: درس مقدمات طراحی معماری 2 (۱٦)
  • :: رویدادهای معماری (۳)
  • :: زبان تخصصی معماری (٢)
  • :: طراحی داخلی (٢)
  • :: طراحی معماری (٦)
  • :: عملکرد در معماری (٤)
  • :: گزیده‌ای از دیدگاه‌های خوانندگان (۱٩)
  • :: گفت‌وگوهای معماری (۱٧)
  • :: مبانی نظری معماری (٦٠)
  • :: مسابقات معماری (٢)
  • :: معرفی پروژه (٧)
  • :: معرفی کتاب (۱)
  • :: معماران ایرانی (۳)
  • :: معماران جهان (۳)
  • :: معماری ایران (٢)
  • :: معماری ایستگاه مترو (۱)
  • :: معماری پارکینگ (۱)
  • :: معماری پل (۱)
  • :: معماری تئاتر (۱)
  • :: معماری خانه (۳)
  • :: معماری در آیینه کاریکاتور (٤)
  • :: معماری دفتر کار (۱)
  • :: معماری رستوران (۱)
  • :: معماری زمینه‌گرا (٩)
  • :: معماری سفارت‌خانه (۱)
  • :: معماری شهری (۱)
  • :: معماری فرودگاه (۱)
  • :: معماری مجتمع مسکونی (۱)
  • :: معماری معاصر ایران (۱)
  • :: معماری معاصر جهان (۱)
  • :: معماری معاصر هلند (٢)
  • :: معماری موزه (٢)
  • :: معماری نمایشگاهی (۳)
  • :: معماری هزاره سوم (۱)
  • :: معماری و طبیعت (۱)
  • :: معماری کتابخانه (۱)
  • :: موسسه آموزش عالی سراج تبریز (۱۱)
  • :: میدان‌ها و پلازاهای شهری (۱)
  • :: نقد معماری (٢٧)
  • :: واژگان متن‌های معماری (٤)
  • :: کامران افشارنادری (۱)
  • :: کانسپت در معماری (۱)
  • :: یادداشت ماه (۱)

وبلاگ‌ها و سایت‌های معماری

  • :: + زروان: اخبار، رویدادها و حاشیه‌های معماری
  • :: دید هفتم: جستارهایی در معماری و هنرهای نمایشی
  • :: فضای رویداد: جستارهایی در هنر و معماری

آمار بازدیدکنندگان



پنجشنبه ۳٠ شهریور ۱۳۸٥

برداشت آزاد

 

آگهی‌نامه یا نشریه تخصصی؟

 

Free Take

?Yellow Pages or Specialized Publication

 

سیامک جولایی، سرمقاله: فصلنامه شارستان، شماره 9و10، پاییز و زمستان 1384، صفحات 4-5

 

... مطبوعات تخصصی ما، به لحاظ کسب درآمد و برخورداری از امکان‌های بایسته‌ای که به ایشان فرصت بدهد تا بتوانند وظیفه‌شان را بدرستی ارایه کنند، با تنگناهایی جدی روبه‌رو هستند ... بقاعده اوضاع باید چنان باشد که مسئولان مطبوعات تخصصی وقتی که می‌خواهند حاصل فکر یا عمل یک متخصص حوزه کارشان را به جامعه معرفی کنند، این کار را در قبال پرداخت "دستمزد" یا "حق‌الزحمه"، یا به تعبیر درست‌تر و فنی‌تر در قبال رعایت "حقوق مادی اثر" ـ که همان "کپی‌رایت" باشد ـ انجام بدهند، ولی آیا براستی می‌توانند چنین کنند؟ ... چنین نیست که هیچ، در بسیاری موردها حتی برعکس هم شده، یعنی ناچار از صاحب اثر "پول" می‌گیرند تا بتوانند کار او را چاپ کنند! و کار این وارونگی در "رعایت حقوق مادی اثر" به آنجا رسیده که گاه حتی در موردهایی که از حوزه ناچاری هم بیرون است، برخی نشریه‌ها تا پول نستانند، اثر صاحب اثری را چاپ نمی‌کنند و این به یک رویه نامیمون تبدیل شده تا آنجا که تالی فاسد هم پیدا کرده، یعنی گاه می‌توان پول داد و اثری معمولی را در نشریه‌ای چاپ کرد، در حالی که بسیار آثار باارزش‌تر پشت در یا در صف نوبت منت چاپ باقی مانده‌اند!  

... در حوزه معماری و ساختمان، به دلیل وجود بازار کالا و خدمات فراوان مربوط به این حوزه، زمینه‌های جذب آگهی برای نشریه‌های تخصصی، به صورت بالقوه، فراوان است. اما در همین حوزه نیز معیار جذب آگهی الزاماً کیفیت یا سابقه آن نشریه نیست، بلکه این برخی ارتباط‌هاست که آگهی می‌آورد، نه ارزش کیفی ـ یا حتی کمی ـ نشریه‌ها! ما در سرمقاله شارستان 3-4 (بهار و تابستان 1383) با همین محتوا نکته‌هایی را مطرح کرده بودیم و امیدوار بودیم که به آن توجه شود. در آنجا گفته بودیم که: "... چگونه است که یک نشریه سینمایی، ویژه‌نامه‌هایی در زمینه ساختمان چاپ می‌کند پر از آگهی‌های صنعت ساختمان و برای خالی نبودن عریضه تعدادی مطلب ساختمانی و معماری را هم از روزنامه‌ها و نشریه‌های دیگر عیناً چاشنی آگهی‌هایش می‌کند تا به این ترتیب "آگهی‌نامه"‌ای را به جای "آگاهی‌نامه" جا بیندازد؟ آیا صرف داشتن روابطی که می‌تواند آگهی‌هایی را جذب کند، باید مجوزی باشد برای دخالت یک نشریه در عرصه‌هایی که راسته کاری آن نیست؟ ..." این ماجرای شیرین گویا به لحاظ انتفاعی خیلی شیرین بوده، چون در پی آن نشریه سینمایی، مدتی است نشریه دیگری با گرایش "مدیریت" نیز عین همان ویژه‌نامه را با همان لوگوتایپ همان نشریه سینمایی چاپ می‌کند که باز هم آگهی‌نامه‌ای است که به آن مطالبی ساختمانی را عیناً برگرفته از نشریه‌های دیگر آویزان کرده‌اند! و جالب اینکه هر بار در زیر لوگوتایپ ساختمانی این ویژه‌نامه عنوان "ویژه‌نامه فلان نشریه" را با حروفی چنان ریز چاپ می‌کنند که جز با ذره‌بین‌های الکترونی نمی‌توان آن را خواند و فهمید که در اصل این ویژه‌نامه هیچ ربطی به صنعت ساختمان ندارد! در کنار این شگرد چندساله، به تازگی نوع دیگری از امتزاج "آگهی‌نامه ـ آگاهی‌نامه" به میدان آمده و آن مجلدی است که مجموعه‌ای از آگهی است که به آن شکل نشریه تخصصی داده‌اند. ... حالا در شکلی جدید می‌بینیم که صاحبان امتیاز آگهی‌نامه‌های تبلیغاتی با تنظیم شناسنامه‌ای و با ذکر نام صاحب امتیاز و مدیر مسؤول و دیگر عوامل اجرایی ـ و البته بدون ذکر شفاف اینکه آگهی‌نامه هستند و نه یک نشریه تخصصی معماری/ شهرسازی/ ساختمان ـ نام‌هایی را نیز با عنوان "هیئت تحریریه و همکاران" و "دبیر تحریریه" و "همکاران شماره" ذکر می‌کنند و خلاصه خواننده را دچار این توهم می‌کنند که با یک نشریه تخصصی و حرفه‌ای روبه‌روست. 

البته باید به صراحت اعلان کنیم که این که یک آگهی‌نامه معماری/ شهرسازی/ ساختمان تلاش کند که خود را تا سطح یک نشریه تخصصی این رشته بالا بکشد، کاری بسیار پسندیده و در خور تشویق است و اتفاقاً برخی از نمونه‌هایی که این کار را می‌کنند، بسیار هم شایسته این تلاش هستند و سابقه کار برخی همکارانشان در این زمینه مؤید این شایستگی است. اما صحبت اینجاست که چرا باید این کار به صورت غیرشفاف و بواسطه انجام شود؟ چرا قوانین ما یا نحوه اجرای آنها باید چنان باشد که همیشه زمینه‌ساز کارهای "زیرجلکی" بشود؟ ... چرا فرایند صدور مجوز انتشار نشریه باید این قدر طولانی و دشوار باشد که رهروان این راه مجبور به گشودن راه‌های "میانبر" شوند و به قول معروف به خاکی بزنند و از کوچه پسکوچه‌ها بروند؟ اگر از دید نهادهای فانونگذار یا مجریان قانون، این روش‌های میانبر اشکالی ندارد، پس چرا متقاضیان انتشار نشریه را مقید به دریافت مجوز نشریه و ایشان را در این راه این قدر سرگردان و چشمبراه می‌کنند؟ چه ایرادی دارد که گروهی که بخوبی از پس تدارک و ارائه یک نشریه تخصصی برمی‌آیند، بدون هیچگونه تشریفاتی اجازه بیابند که بطور رسمی این کار را بکنند؟ ...

 

 


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات:


شنبه ٢٥ شهریور ۱۳۸٥

معماری جهان

 

ورزشگاه‌های جام جهانی 2006 آلمان ـ 2

           

Architecture of the World

World Cup 2006 Stadiums in Germany - 2

 

3. ورزشگاه المپیک برلین (Olympiastadion, Berlin)

 

Olympiastadion, Berlin

 

þ نوع پروژه: نوسازی ورزشگاه قدیمی (2000-2004)

þ تاریخ افتتاح: 1 اگوست 1936

þ میزان سرمایه‌گذاری: 242 میلیون یورو

þ گنجایش: 72000 نفر

 

Olympiastadion, Berlin

 

چاردیواری: ورزشگاه المپیک برلین، بین سال‌های ۱۹3۴ تا ۱۹۳۶، توسط دولت نازی آلمان، برای میزبانی المپیک تابستانی 1936، ساخته شد. این ورزشگاه که توسط Werner March طراحی شده، از آن زمان تاکنون میزبان رویدادهای بسیار مهمی همچون جام جهانی 1974 بوده است.

 

Olympiastadion, Berlin

 

مجلس سنای برلین، در سال 1998، تصمیم به نوسازی کامل ورزشگاه المپیک برلین گرفت، البته با قید این شرط که در روند نوسازی، شخصیت تاریخی ورزشگاه بایستی مورد توجه قرار گرفته و حفظ شود. بدین‌ترتیب نوسازی ورزشگاه در تابستان سال 2000، با نهایت اهتمام در حفظ وضعیت سازه اصلی، آغاز شد و حدود چهار سال به طول انجامید.

 

Olympiastadion, Berlin 

 

اصلی‌ترین هدف پروژه نوسازی ورزشگاه المپیک برلین، بهینه‌سازی کارکرد آن و بهبود شرایط آسایش تماشاگران بود. در همین راستا تمامی 74200 صندلی ورزشگاه پوشش داده شد، در حالی که قبلاً تنها 27000 صندلی از گزند شرایط جوی در امان بودند. همچنین زمین بازی 5/2 متر پایین آورده شد، رختکن‌ها، تسهیلات رسانه‌ای، اتاق‌های VIP و فضاهای داخلی نوسازی شدند و در زیرزمین ورزشگاه یک پارکینگ و نیز تسهیلاتی برای آماده‌سازی بازیکنان ساخته شد.

 

Olympiastadion, Berlin

 

در نوسازی ورزشگاه المپیک برلین، جهت حفاظت تماشاگران از عوامل جوی، یک سقف جدید تخم‌مرغی‌شکل و نیم‌شفاف برای آن طراحی و اجرا گردیده است. این سقف که ظرافت آن کنتراست جالبی با استحکام ساختار تاریخی ورزشگاه ایجاد می‌کند، نمونه‌ای از یک راهکار متناسب برآمده از تلفیق گذشته، حال و آینده را به نمایش می‌گذارد.

 

Olympiastadion, Berlin

 

ورزشگاه المپیک برلین که تیم هرتابرلین بازی‌های خانگی‌اش را در آن برگزار می‌کند، مجهز به یک سیستم پیشرفته نورپردازی و یک سیستم صوتی بسیار مدرن است که محیط جذاب و مهیجی را برای تماشاگران خلق می‌کند. این ورزشگاه، با برخورداری از سازه‌ای بسیار زیبا، یکی از دیدنی‌های شهر برلین به شمار می‌رود و سالانه خیل عظیمی از تماشاگران را به خود جذب می‌کند.

 

Olympiastadion, Berlin

 

4. ورزشگاه جام جهانی گلزنکیرشن (FIFA World Cup Stadium, Gelsenkirchen)

 

FIFA World Cup Stadium, Gelsenkirchen

 

þ نوع پروژه: ساخت ورزشگاه جدید

þ تاریخ افتتاح: 13 اگوست 2001

þ میزان سرمایه‌گذاری: 191 میلیون یورو

þ گنجایش: 52000 نفر

 

FIFA World Cup Stadium, Gelsenkirchen

 

چاردیواری: ورزشگاه جام جهانی گلزنکيرشن که ورزشگاه خانگی باشگاه شالکه ۰۴ است، بطور رسمی در اگوست 2001، افتتاح شد. تمامی هزینه کلان و قابل توجه اختصاص‌یافته برای ساخت این ورزشگاه که مبلغی بالغ بر 245 میلیون دلار را شامل می‌شود، از منابع بخش خصوصی تأمین شده است.

 

FIFA World Cup Stadium, Gelsenkirchen

 

ورزشگاه جام جهانی گلزنکيرشن خیلی زود نشان و محک جدیدی در هنر ساخت ورزشگاه، از خود بر جای گذاشت و موفق به گرفتن بالاترین درجه ممکن در رده‌بندی اتحادیه فوتبال اروپا، یعنی پنج ستاره، شد. همچنین «سب بلاتر»، رئیس فیفا، از این ورزشگاه به عنوان یک پروژه پایلوت برای کل جهان یاد کرد.

 

FIFA World Cup Stadium, Gelsenkirchen

 

مجموعه‌ای از تسهیلات فنی بی‌نظیر که می‌تواند آغازگر تحولی نوین در استانداردهای طراحی ورزشگاه باشد، ورزشگاه چندعملکردی و بسیار پيشرفته گلزنکيرشن را به یکی از مدرن‌ترین ورزشگاه‌های اروپا تبدیل کرده است. این تسهیلات عبارتند از: سقف قابل جابجایی که بصورت یک صفحه قابل برچیدن ساخته شده است، زمین بازی قابل گسترش و قابل برچیدن، یک مکعب نمایشگر بسیار بزرگ با چهار صفحه نمایش 36 مترمربعی که بر فراز مرکز زمین آویزان است، سیستم صوتی بسیار پیشرفته و سیستم‌های کنترل الکترونیک ورودی.

 

FIFA World Cup Stadium, Gelsenkirchen

 

 


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات:


دوشنبه ٢٠ شهریور ۱۳۸٥

معماری جهان

 

نگاهی به گرایش­های معماری معاصر جهان ـ 2

           

Architecture of the World

Tendencies of The World’s Contemporary Architecture - 2

 

افشارنادری پس از ارائه طبقه‌بندی یادشده، در ادامه بحث خویش، به دو گرایش مطرح زیر در معماری جهان اشاره می‌کند که اولی به شدت مورد توجه و استقبال معماران ایرانی قرار گرفته، لیکن گرایش دوم مورد غفلت و کم‌توجهی واقع شده است:

1. معماری متدولوژیک که در آن بحث نظری باید بحث اصلی باشد؛ معماری معترض و جنجالی‌ای که در تلاش برای جایگزین کردن پارامترهای انسانی با عناصری است که از ریاضیات جدید، گیتی‌شناسی و علوم طبیعی به عاریت گرفته شده‌اند؛ معماری‌ای که به دنبال کسب مشروعیت از طریق نشریات و رسانه‌هاست؛ معماری‌ای که از کلیه مشخصه‌های سنتی خود عاری شده و به گرافیک و نقاشی نزدیک می‌شود؛ نوعی واقعیت مجازی که عینیت می‌یابد؛ معماری که اثر به مثابه تولید را در درجه دوم اهمیت قرار داده و به نمایش ایده معماری و پروسه شکل‌پذیری آن اکتفا می‌کند. در این معماری، تأکید اغراق‌آمیز بر متدولوژی سبب شده روش اتخاذشده و مکانیسم نظری تولید فرم بر نتیجه عینی حاصل برتری یابد و آثار ناتمامی که مبین مرحله‌ای از تجربه و تحقیق متدولوژیک و زیبایی‌شناختی یا تحقق یک محتوای اصلی در ناب‌ترین و مؤثرترین بیان ممکن هستند، با غصب حق سایر منظورهای متصور بر ساختمان، امکان ساخته شدن بیابند. کارهای جدید کولهاس و آیزنمن از نمونه‌های برجسته این نوع معماری به شمار می‌روند.

2. معماری‌ای مبتنی بر جدیت و سادگی و عوامل عینی محیطی که به دقت و ظرافت فضاهایی متناسب را با به کارگیری عناصر فرمال، نشانه‌ها و مصالح محدود، ولی جدی و سنجیده بوجود می‌آورد؛ معماری‌ای که در آن از جلوه‌های ویژه خبری نیست؛ معماری‌ای که مختص نخبگان نیست و آثار اعجاب‌آوری تولید نمی‌کند. این معماری جبهه مهم و جدیدی در معماری جهان است که خصوصاً از آغاز دهه 90 به وجود آمده و نوعی تولد دوباره (و نه احیاء) حداقل‌گرایی (Minimalism) و خردگرایی (Rationalism) در کالبدی جدید می‌باشد. از جمله معمارانی که در این زمینه جدید فعالیت می‌کنند، می‌توان به سوتو دمورا (Eduardo Souto de Moura)، ونتزیا (Francesco Venezia)، شینوهارا (Kazuo Shinohara)، آندو (Tadao Ando)، کارلوس خیمه‌نز (Carlos Jimenez) و آنتوان پرداک (Antoine Predock) اشاره ‌کرد. آثار ایشان بر پایه عناصری محدود و ابزار ساده‌ای که بیانگر جوهر اصلی معماری هستند، شکل می‌گیرد. همچنین منطق وجودی هر ساختمان و عناصر فرمال یا تزیینی آن در ارتباط مستقیم با محیط عینی پروژه شکل گرفته و به نقطه دیگری قابل انتقال نیست.

در زمینه طبقه‌بندی گرایش‌های معماری معاصر جهان، می‌توانید به دیدگاه دکتر گلزاری نیز مراجعه نمایید.

 

 


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات:


چهارشنبه ۱٥ شهریور ۱۳۸٥

معماری جهان

 

نگاهی به گرایش­های معماری معاصر جهان ـ 1

           

Architecture of the World

Tendencies of The World’s Contemporary Architecture - 1

 

از ربع پایانی قرن بیستم به این سو، دورانی جدید در معماری جهان آغاز گشته است که با کثرت اندیشه‌ها و رویکردها و نوعی تلاطم و پیچیدگی همراه است. بر خلاف نیمه اول قرن بیستم که معماری مدرن گفتمان غالب معماری جهان به شمار می‌رفت و به علت پیوستگی و یکدستی اندیشه حاکم بر جهان معماری، دیدگاه‌‌های معماری تقریباً آشکار و روشن بود، در سال‌های اخیر جهان به سوی کثرت‌گرایی رفته و این انگاره که حقیقت و زیبایی‌شناسی واحدی وجود ندارد، تقریباً مورد پذیرش همگانی قرار گرفته است. در نتیجه، به تعداد معماران گرایش و دیدگاه بوجود آمده و معماری معاصر جهان به دلیل همین تعدد گرایش‌ها بسیار ناهمگن‌ شده است، بطوری که در یک بررسی اجمالی می‌توان به ده‌ها رویکرد شخصی در میان معماران مختلف اشاره کرد، رویکردهای متعددی که به آسانی نمی‌توان آنها را طبقه‌بندی و از یکدیگر تفکیک کرد. از این‌رو، به نظر می‌رسد دوران سبک‌ها در معماری به پایان رسیده باشد، چرا که پیچیدگی مسائل و کثرت شیوه‌ها ایجاب می‌کند روند حرفه‌ای و خلاقه هر طراح بطور مجزا مورد بررسی قرار گیرد. 

کامران افشارنادری در مقاله‌ای با عنوان «معماری امروز ایران و مسئله پیشرفت» که در مجله معمار، شماره 1، تابستان 1377، به چاپ رسیده، تلاش نموده است گرایش­های متنوع معماری معاصر جهان را طبقه‌بندی نماید که در نوع خود طبقه‌بندی جالبی به نظر می‌رسد. او در این مقاله تجربیات مختلفی که را در معماری ربع پایانی قرن بیستم در جهان صورت گرفته است، به ترتیب زیر طبقه‌بندی نموده است:

1. آثاری عمل‌گرایانه که اگرچه به صورتی مبالغه‌آمیز به فن ساختمان و تکنولوژی برتر نظر داشته‌اند، اما همزمان توانسته‌اند به صورتی بدیع و انطباق‌پذیر، رابطه‌ای جدید بین معماری، شرایط محیطی و نیازهای کاربردی برقرار کنند، مثل آثار نورمن فاستر و رنزو پیانو.

2. معماری‌های بسیار جسورانه و جنجالی که با تأکید بر محتوای انتزاعی فیگوراتیو فرم معماری، از طریق نمونه‌واره‌های علمی و فلسفی یا میان‌برهای ذوقی و تجربی خاص مجسمه‌سازی، به گسترش ابعاد زیبایی‌شناسی معماری و کاوش در زمینه‌های جدیدی از فرم معماری پرداخته‌اند، مثل آثار فرانک گری و پیتر آیزنمن.

3. نوعی نوکلاسیسم جدید که به صورتی گاه جدی و گاه طنزآمیز به بازنگری و استفاده پراکنده از عناصر تاریخی پرداخته است، مثل آثار مایکل گریوز و آلدو روسی.

4. معماری انعطاف‌پذیر و زمینه‌گرا که عصاره خود را از محیط اطراف دریافت می‌کند، مثل آثار آلوارو سیزا ویه‌را و رافائل مونئو.

 

 


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات:


جمعه ۱٠ شهریور ۱۳۸٥

معرفی کتاب

 

سیری در مبانی نظری معماری

 

Book Review

A Review on Theoretical Bases of Architecture

 

þ نویسنده: دکتر غلامحسین معماریان

þ ناشر: انتشارات سروش دانش

þ سال انتشار: 1384 (چاپ اول)

þ قیمت: 5700 تومان

 

سیری در مبانی نظری معماری

 

هدف اصلی کتاب حاضر که به گفته دکتر معماریان، حاصل 26 سال کار تدریجی وی و آشنایی او با چند محیط معماری در ایتالیا، ایران و انگلستان می‌باشد، ارائه تصویری است درباره بخشی از آنچه در حیطه نظر، در معماری معاصر ایران روی داده است. دکتر معماریان آغاز معماری معاصر ایران را از هنگامی می‌داند که با ورود معماری از کشورهای دیگر، گسستگی در معماری گذشته ایران بوجود آمد، بحرانی که از حداقل صد سال گذشته تا به امروز ادامه یافته است.

به اعتقاد نویسنده کتاب، تحلیل مناسب وضع موجود معماری کنونی ما که به دلایل متعدد از درد سردرگمی و بی‌شخصیتی به شدت رنج می‌برد، برای رسیدن به مقاصدی که در آینده مورد نظر است، کمک بسزایی می‌کند. در همین راستا، او سعی کرده است با شناخت نگرش‌های موجود در محیط آموزشی، پژوهشی و ادبیات معماری ایران معاصر، گامی در راه ریشه‌یابی مشکلات کنونی معماری ایران بر دارد.

نویسنده در بخش‌های شش‌گانه کتاب که بر اساس نگرش‌های مختلف تقسیم‌بندی شده است، در پی نگاه به معماری بوسیله چارچوبی است که یک نگرش آن را تعریف می‌کند. او در تبیین این نوع نگاه، به این نکته اشاره می‌کند که معماران معاصر در مکان‌ها و زمان‌های مختلف، با بهره‌گیری از علوم مختلف مانند زیست‌شناسی، آب‌وهوا شناسی، تکنولوژی ساختمان، مهندسی، روان‌شناسی، فلسفه و ...، ابزارهایی را شکل داده‌اند که با آن بتوانند دنیای معماری را ببینند، تحلیل کنند و برای آن برنامه‌ریزی نمایند؛ بررسی نگرش‌های حاصل از پیوند معماری با دیگر علوم، ساختار اصلی این کتاب را تشکیل می‌دهد. همچنین در مقایسه نگرش‌ها، به مرزبندی‌هایی که آنها از دو معماری تعریف می‌کنند، نیز پرداخته شده است. دکتر معماریان در این‌باره می‌نویسد: «نگرش اقلیمی، شکلی، فضایی و ... هر کدام با تعریف خاص خود مرزی را با دیگری معین و مشخص می‌نمایند. به سخنی دیگر آنچه که مرزی را از مرز دیگر جدا می‌نماید، می‌تواند متغیر باشد و نگرش کاربر در این مرزبندی نقش اساسی را دارد.»

دکتر معماریان با اشاره به این واقعیت تلخ که محققین ایرانی مبانی نظری، به جز در مواردی محدود و آن هم به صورت مقطعی، هیچ دستاورد نظری، حتی برای کشور خود، عرضه ننموده‌اند، معتقد است برای طراحی چارچوب‌های نظری در معماری کشور، باید دو کار اساسی صورت گیرد: شناخت معماری گذشته ایران و شناخت و تحلیل مناسب از وضع موجود معماری جهان. او در پایان کتاب به نکته ظریفی اشاره کرده که به نوعی آرمان تمامی معماران ایرانی است: «بدون شک کشوری با سابقه ایران در معماری، به مبانی نظری و عملی معماری دست خواهد یافت. امید است با کنار گذاشتن «من‌ها» که مشکل اساسی شرایط هنری کنونی ماست، به یک «مای» معماری دست یابیم، مایی برگرفته از فرهنگ غنی این سرزمین بزرگ.»

کتاب «سیری در مبانی نظری معماری» در 6 بخش به ترتیب زیر تدوین شده است:

o بخش اول: نگرش اقلیمی

o بخش دوم: نگرش شکلی

o بخش سوم: نگرش تاریخی ـ تکاملی

o بخش چهارم: نگرش فضاگرا

o بخش پنجم: نگرش فرهنگی ـ اجتماعی

o بخش ششم: نگرش معناگرا

 

 


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات:


یکشنبه ٥ شهریور ۱۳۸٥

یادداشت ماه

 

درس‌هایی از بزرگان معماری ـ 3

 

از ژان نوول بیاموزیم

 

Month's Note

Lessons from Architecture’s Masters – 3

Let us Learn from Jean Nouvel

 

ژان نوول، معمار مشهور فرانسوی، در مصاحبه‌ای که اصل آن در کتاب «نادیدنی‌ها در معماری» (The Invisible in Architecture)، از انتشارات Academy Editions، و ترجمه آن در کتاب «شش مفهوم در معماری معاصر»، اثر ارزشمند مهندسین مشاور محمدرضا جودت و همکاران، منتشر شده، نکات جالب و آموزنده‌ای را درباره مسائل مختلف معماری، بویژه درباره لزوم واقع‌بینی در معماری، مطرح کرده که مطالعه گزیده‌هایی از آن خالی از لطف نخواهد بود:

 

Jean Nouvel

 

þ فلسفه معماری، فلسفه‌ای سازنده و واقع‌بینانه است. این شغل ماست که به عنوان معمار، جهان را سکونت‌پذیرتر سازیم؛ اندکی دریافتنی‌تر و زیباتر از آنچه که پیش از این بوده است، این یعنی عمل.

 

þ معمار بودن بدین معناست که آدم تصمیم بگیرد که واقع‌بین باشد؛ در غیر این صورت اصلاً معمار نیست. در بهترین وضع تنها می‌توان طرح‌های زیبا برای چیزهای مجرد مانند موجودات انسانی و فضاهای آرمانی ساخت. آنها می‌توانند حتی بسیار زیبا هم باشند، اما معمار بودن بدین معناست که آدم باید لایق ساختمانی با موقعیت معین در نقطه‌ای معین در زمانه باشد؛ آدم باید آمادگی داشته باشد که این امر را در جهان به همان شکلی که هست، یعنی با تمام محدویت‌های سیاسی، مالی و فن‌آوری آن به پیش ببرد.

 

þ معمار واقعی کسی است که طرح تمام‌شده‌اش همیشه جالب‌تر از طراحی و ماکت‌هایش است. ولی در مورد معمار کاذب عکس این صدق می‌کند. او خود را وا می‌دهد تا پشت میز نقشه‌کشی با انواع ایده‌های درخشان به هیجان بیاید. ایده‌هایی که بسرعت ظاهر و ناپدید می‌شوند یا اینکه به محض ظهور با شکست مواجه می‌گردند، امتحان خود را در برابر واقعیت پس داده‌اند. یک ساختمان خوب همیشه صدها بار جالب‌تر از عکس‌ها و طراحی‌های آن است.

 

þ معماری از کارهایی که با هر نوع واقعیت ضدیت دارند، صدمه دیده است، چرا که اینها هیچ ربطی به جهان واقعی که ما هر روز آن را لمس می‌کنیم، ندارند.

 

þ معمارانی که حرف بیشتری برای گفتن دارند، معمارانی هستند که واقعاً می‌سازند.

 

þ به محض اینکه آغاز به کار می‌کنم، گامی به احتیاط به جلوی گامی دیگر می‌گذارم تا اینکه ناگهان احساس می‌کنم که گویی زمین کم‌کم فرو می‌رود. با یک پا هنوز روی زمین سفتی ایستاده‌ام. زمانی که آدم در چنین وضعیتی با یک پا روی زمین و پای دیگر در فضای خالی قرار دارد، تازه دارد معمار خوبی می‌شود. گاه آدم هر دو پا را در هوا می‌گذارد و این بدان معناست که بنا ساخته نخواهد شد، آدم با صورت نقش بر زمین خواهد شد. فضاحتی این چنین بدین معناست که ایده آدم بسیار افراطی، ویرانگرانه و نامفهوم بوده است. معماری‌ای ادامه می‌یابد که در قالب هنری باشد و به بیشترین اتفاق نظر ممکن نیز تکیه کند.

 

 


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات: