زروان: پژوهشگاه هنر و معماری

  • :: صفحه اصلی
  • :: فهرست یادداشت‌ها
  • :: پست الکترونیک
  • :: فید وبلاگ

نویسنده وبلاگ

  • :: کمال یوسف‌پور

یادداشت‌های اخیر

  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری ـ 39
  • :: عرصه‌های حضور نقد معماری ـ 10
  • :: گزیده‌ای از دیدگاه‌های خوانندگان ـ 27
  • :: معماری زمینه‌گرا؛ چرا و چگونه؟ ـ 9
  • :: هفت آتریوم زیبای جهان
  • :: واژگان متن‌های معماری ـ 11
  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری ـ 38
  • :: عرصه‌های حضور نقد معماری ـ 9
  • :: گزیده‌ای از دیدگاه‌های خوانندگان ـ 26
  • :: معماری زمینه‌گرا؛ چرا و چگونه؟ ـ 8
  • :: معماری پنهان در الفبای انگلیسی ـ 3
  • :: نقدی بر گفته‌های رضا دانشمیر درباره ایده "پروژه باز"
  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری ـ ٣7
  • :: عرصه‌های حضور نقد معماری ـ 8
  • :: گفت‌وگویی درباره آموزه‌های معماری سنتی ایران ـ 12
  • :: معماری زمینه‌گرا؛ چرا و چگونه؟ ـ 7
  • :: معماری پنهان در الفبای انگلیسی ـ 2
  • :: انواع نماهای معماری
  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری ـ ٣6
  • :: عرصه‌های حضور نقد معماری ـ 7
  • :: گفت‌وگویی درباره آموزه‌های معماری سنتی ایران ـ 11
  • :: معماری زمینه‌گرا؛ چرا و چگونه؟ ـ 6
  • :: معماری پنهان در الفبای انگلیسی ـ 1
  • :: معماری در آیینه کاریکاتور ـ 4
  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری ـ ٣5
  • :: عرصه‌های حضور نقد معماری ـ 6
  • :: هشت ­سال با زروان، برای معماری
  • :: معماری زمینه‌گرا؛ چرا و چگونه؟ ـ 5
  • :: خانه‌ای در داخل یک قوطی کنسرو!
  • :: "پروژه باز"، ایده‌ای برای فضاهای فرهنگی

آرشیو زروان

  • :: بهمن ٩٠
  • :: دی ٩٠
  • :: آذر ٩٠
  • :: آبان ٩٠
  • :: مهر ٩٠
  • :: شهریور ٩٠
  • :: امرداد ٩٠
  • :: تیر ٩٠
  • :: خرداد ٩٠
  • :: اردیبهشت ٩٠
  • :: فروردین ٩٠
  • :: اسفند ۸٩
  • :: بهمن ۸٩
  • :: دی ۸٩
  • :: آذر ۸٩
  • :: آبان ۸٩
  • :: مهر ۸٩
  • :: شهریور ۸٩
  • :: امرداد ۸٩
  • :: تیر ۸٩
  • :: خرداد ۸٩
  • :: اردیبهشت ۸٩
  • :: فروردین ۸٩
  • :: اسفند ۸۸
  • :: بهمن ۸۸
  • :: دی ۸۸
  • :: آذر ۸۸
  • :: آبان ۸۸
  • :: مهر ۸۸
  • :: شهریور ۸۸
  • :: امرداد ۸۸
  • :: تیر ۸۸
  • :: خرداد ۸۸
  • :: اردیبهشت ۸۸
  • :: فروردین ۸۸
  • :: اسفند ۸٧
  • :: بهمن ۸٧
  • :: دی ۸٧
  • :: آذر ۸٧
  • :: آبان ۸٧
  • :: مهر ۸٧
  • :: شهریور ۸٧
  • :: امرداد ۸٧
  • :: تیر ۸٧
  • :: خرداد ۸٧
  • :: اردیبهشت ۸٧
  • :: فروردین ۸٧
  • :: اسفند ۸٦
  • :: بهمن ۸٦
  • :: دی ۸٦
  • :: آذر ۸٦
  • :: آبان ۸٦
  • :: مهر ۸٦
  • :: شهریور ۸٦
  • :: امرداد ۸٦
  • :: تیر ۸٦
  • :: خرداد ۸٦
  • :: اردیبهشت ۸٦
  • :: فروردین ۸٦
  • :: اسفند ۸٥
  • :: بهمن ۸٥
  • :: دی ۸٥
  • :: آذر ۸٥
  • :: آبان ۸٥
  • :: مهر ۸٥
  • :: شهریور ۸٥
  • :: امرداد ۸٥
  • :: تیر ۸٥
  • :: خرداد ۸٥
  • :: اردیبهشت ۸٥
  • :: فروردین ۸٥
  • :: اسفند ۸٤
  • :: بهمن ۸٤
  • :: دی ۸٤
  • :: آذر ۸٤
  • :: آبان ۸٤
  • :: مهر ۸٤
  • :: شهریور ۸٤
  • :: امرداد ۸٤
  • :: تیر ۸٤
  • :: خرداد ۸٤
  • :: اردیبهشت ۸٤
  • :: فروردین ۸٤
  • :: اسفند ۸۳
  • :: بهمن ۸۳
  • :: دی ۸۳
  • :: آذر ۸۳
  • :: آبان ۸۳
  • :: مهر ۸۳
  • :: شهریور ۸۳
  • :: امرداد ۸۳
  • :: تیر ۸۳
  • :: خرداد ۸۳
  • :: اردیبهشت ۸۳
  • :: فروردین ۸۳
  • :: اسفند ۸٢
  • :: بهمن ۸٢
  • :: دی ۸٢
  • :: آذر ۸٢
  • :: آبان ۸٢
  • :: مهر ۸٢

آرشیو موضوعی زروان

  • :: آثار برگزیده طراحی داخلی جهان (٢)
  • :: آرمین دانشگر (۱)
  • :: آموزش معماری (۳۳)
  • :: اکسپو 2010 شانگهای (۳)
  • :: بازخوانی کتاب معماری و اندیشه نقادانه (٢٥)
  • :: برترین‌های معماری (۱)
  • :: برداشت آزاد (۳)
  • :: پایان‌نامه‌های معماری (۱)
  • :: پروژه‌های دانشجویی معماری (۳۱)
  • :: تعریف معماری (۱)
  • :: جایزه معماری آقاخان (۱)
  • :: جایزه معماری پریتزکر (۱)
  • :: جوایز معماری (٢)
  • :: خانه‌های معاصر جهان (۳)
  • :: خواندنی‎های معماری (۱)
  • :: دانستنی‎های معماری جهان (٢)
  • :: دانستنی‎های معماری دوره اسلامی ایران (۱)
  • :: دانستنی‎های معماری معاصر ایران (۱)
  • :: دانشگاه آزاد اسلامی واحد هریس (٢۱)
  • :: درس‌هایی از بزرگان معماری (۱)
  • :: درس آشنایی با طراحی معماری (٤)
  • :: درس طراحی معماری 2 (٧)
  • :: درس طراحی معماری 5 (٢)
  • :: درس طرح معماری 1 (٢)
  • :: درس مقدمات طراحی معماری 2 (۱٦)
  • :: رویدادهای معماری (۳)
  • :: زبان تخصصی معماری (٢)
  • :: طراحی داخلی (٢)
  • :: طراحی معماری (٦)
  • :: عملکرد در معماری (٤)
  • :: گزیده‌ای از دیدگاه‌های خوانندگان (۱٩)
  • :: گفت‌وگوهای معماری (۱٧)
  • :: مبانی نظری معماری (٦٠)
  • :: مسابقات معماری (٢)
  • :: معرفی پروژه (٧)
  • :: معرفی کتاب (۱)
  • :: معماران ایرانی (۳)
  • :: معماران جهان (۳)
  • :: معماری ایران (٢)
  • :: معماری ایستگاه مترو (۱)
  • :: معماری پارکینگ (۱)
  • :: معماری پل (۱)
  • :: معماری تئاتر (۱)
  • :: معماری خانه (۳)
  • :: معماری در آیینه کاریکاتور (٤)
  • :: معماری دفتر کار (۱)
  • :: معماری رستوران (۱)
  • :: معماری زمینه‌گرا (٩)
  • :: معماری سفارت‌خانه (۱)
  • :: معماری شهری (۱)
  • :: معماری فرودگاه (۱)
  • :: معماری مجتمع مسکونی (۱)
  • :: معماری معاصر ایران (۱)
  • :: معماری معاصر جهان (۱)
  • :: معماری معاصر هلند (٢)
  • :: معماری موزه (٢)
  • :: معماری نمایشگاهی (۳)
  • :: معماری هزاره سوم (۱)
  • :: معماری و طبیعت (۱)
  • :: معماری کتابخانه (۱)
  • :: موسسه آموزش عالی سراج تبریز (۱۱)
  • :: میدان‌ها و پلازاهای شهری (۱)
  • :: نقد معماری (٢٧)
  • :: واژگان متن‌های معماری (٤)
  • :: کامران افشارنادری (۱)
  • :: کانسپت در معماری (۱)
  • :: یادداشت ماه (۱)

وبلاگ‌ها و سایت‌های معماری

  • :: + زروان: اخبار، رویدادها و حاشیه‌های معماری
  • :: دید هفتم: جستارهایی در معماری و هنرهای نمایشی
  • :: فضای رویداد: جستارهایی در هنر و معماری

آمار بازدیدکنندگان



یکشنبه ۳٠ دی ۱۳۸٦

حاشیه معماری

 

خواندنی‎های معماری ـ 3

           

Margin of Architecture

Architectural Readables - 3

 

o معماری برای نشان دادن به دیگران! 

þ آقایی بودند که اصرار می‌کرد خانه بسیار بزرگ زیبایی برایشان بسازیم با دو سوئیت کوچک در زیرزمین برای نوکر و کلفت‌هایش. اما وقتی یک روز سرزده به آنجا رفتم، دیدم که با لباس خانه از یکی از سوئیت‌ها بیرون می‌آید و به من گفت که همان جا زندگی می‌کند. از او پرسیدم: پس بالا را برای چه می‌خواستید؟ گفت: برای نشان دادن به دیگران.

 

þ در اختیاریه برای کارفرمایی خانه‌ای ساختیم که یک پله شیشه‌ای برای طبقه بالا داشت و یک روز که برای تسویه حساب به آنجا رفته بودم، دیدم خدمتکار چاقی با یک دیگ بزرگ دارد از این پله‌های شیشه‌ای پایین می‌آید. از او پرسیدم برای چه دیگ را بالای پشت بام برده‌ای؟ گفت که دیگ‌ها را آنجا می‌شویند، در حالی که خانه حدود 1000 متر حیاط داشت.

گفتگو با دیوید اوشانا: فصلنامه آبادی، شماره 23، زمستان 1375، صفحات 113-114

 

o خوشحالی از عدم ارائه جزئیات معماری 

þ مدتی در دفتر دانیل لیبسکیند کار می‌کردم که مصادف بود با زمانی که موزه شهر برلین در حال ساخت بود. چند بار این پروژه کنسل شد، ما همه فکر می‌کردیم که او خیلی ناراحت می‌شود و می‌خواستیم با او همدردی کنیم. ولی دیدیم که او خیلی هم خوشحال است. وقتی از او پرسیدیم، گفت: خوشحالم، چون اگر ساخته می‌شد، باید سه سال می‌نشستم و جزئیات در و پنجره را می‌کشیدم. حالا این کار را نمی‌کنم و کاری که دلم می‌خواهد، انجام می‌دهم.

شیردل «درکارگاه معماری معاصر ایران»: فصلنامه شارستان، شماره 15-16، بهار و تابستان 1386، صفحه 31

 

o برنامه‌ریزی به سبک لیبسکیند 

þ وقتی از لیبسکیند می‌پرسند که اگر در طرح مسابقه‌ای تنها سه ماه فرصت داشته باشی، چه مدت روی آن کار می‌کنی، پاسخ می‌دهد: یک ماه می‌روم کنار دریا تفریح می‌کنم، یک ماه و اندی خود به خود سپری می‌شود و در نهایت فقط چهار روز کار می‌کنم.

علیرضا برهانی حقیقی: فصلنامه معماری ایران، شماره 2، پاییز 1379، صفحه 148


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات:


سه‌شنبه ٢٥ دی ۱۳۸٦

معماری جهان

 

شگفتی‌های جدید معماری ایتالیا

 

Architecture of the World

The Newest Architectural Wonders of Italy

 

ايتاليا همواره یکی از بهترین مقاصد گردشگری جهان برای مشاهده شگفتی‌های معماری بوده است، چرا که بسیاری از ساختمان‌های نوآورانه‌ مربوط به عصر باستان، از قبیل کولسئوم، پانتئون و برج کج پیزا که از شگفتی‌های معماری کلاسیک جهان به شمار می‌روند، همگی در ایتالیا واقع هستند. از این‌رو، ایتالیا همانند برخی دیگر از کشورهای اروپایی که به لحاظ معماری، از یک پیشینه تاریخی قوی برخوردار هستند، به عنوان مکانی مساعد برای کار کردن معماران مدرن، شناخته نشده است. اما در سال‌های اخیر، این کشور مدیترانه‌ای وارد یک رنسانس معمارانه شده است که در حال شکل‌دهی به ایتالیای قرن بیست‌ویکم است، رنسانسی که اگرچه در مقیاس توسعه‌های ساختمانی چین یا دوبی نیست، اما در نوع خود قابل اعتناست و تنها محدود به رم یا شهرهای بزرگ ایتالیا نمی‌شود. فهرست بلندبالایی از برجسته‌ترین معماران جهان که به تازگی کارشان را در ایتالیا به پایان رسانده‌اند یا در شرف آغاز به کار در پروژه‌های ساختمانی بلندپروازانه این کشور هستند، گواهی بر این مدعاست.  

با توجه به اهتمام ایتالیا به تجربه یک رنسانس معمارانه، به نظر می‌رسد این کشور نیز تقریباً همانند چین، علاقمند به مدرنیزاسیون هویت ملی خود از طریق معماری است و ساختمان‌های معاصر ایتالیا که بوسیله معماران بین‌المللی طراحی شده‌اند، به نوعی آغوش باز این کشور به پدیده جهانی‌شدن به شمار می‌روند. بر این اساس است که بسياري از معماران مشهور بين‌المللی در پروژه‌های ايتاليايی خویش، از فرم كلاسيك به نفع هندسه‌های جديد رادیکال و فناوری‌های نوآورانه و پیشرو مهندسی که بازتاب ارزش‌های امروزی مفهومی و نیز کاربردی شفافیت و پایداری هستند، چشم پوشیده‌اند و برخی معماران ايتاليايی، از قبيل Luisa Fontana، نیز که شايد در صحنه بين‌الملل ناشناخته باشند، در حال سنت‌شکنی و تجربه رويكردهای ابداعی جديدی هستند. البته این حرکت به سمت خطوط جسورانه و دورشدن از فرم‌های کلاسیک، بدون مباحثات و مقاومت‌های متداول سنت‌گرایان نبوده است. پرسشی که در اینجا مطرح می‌شود، این است که آیا شگفتی‌های جدید معماری معاصر ایتالیا، تأثیری همانند بیلبائوی اسپانیا، در رونق‌بخشی به گردشگری و تجارت ایتالیا خواهند داشت؟

آنچه در پی می‌آید، نگاه مجله Business Week است به 10 ساختمان جدید و نوآورانه ایتالیا که چشم‌انداز قرن بیست‌ویکم معماری این کشور و شاید فصل‌های آینده تاریخ معماری جهان را شکل می‌دهند:

 

þ موزه Ara Pacis، رم، 2006 / ریچارد مه‌یر

 

Ara Pacis Museum, Rome, 2006 / Richard Meier

 

 

þ مجموعه نمایشگاهی Fiera Milano، میلان، 2005 / Massimiliano Fuksas

 

Fiera Milano, Milan, 2005 / Massimiliano Fuksas

 

 

þ مرکز ملی هنرهای معاصر (MAXXI)، رم، 2007 / زاها حدید

 

National Centre of Contemporary Arts, Rome / Zaha Hadid

 

 

þ ایستگاه مترو Monte S. Angelo، ناپل، 2008 / Future Systems و Anish Kapoor

 

Subway Station, Naples / Future Systems & Anish Kapoor

 

 

þ پاویون B نمایشگاه تجاری جنوا، 2007 / ژان نوول و Arup

 

Genoa Trade Fair Pavillion B / Atelier Jean Nouvel & Arup

 

 

þ مجموعه نمایشگاهی Fiera Milano، میلان، 2014 / زاها حدید، آراتا ایسوزاکی، دانیل لیبسکیند و Pier Paolo Maggiora

 

Fiera di Milano, Milan, 2014 / International Consortium

 

 

þ اداره کل دولت منطقه‌ای Lombardy، میلان، 2009 / Pei Cobb Freed & Partners

 

Lombardy Headquarters, Milan / Pei Cobb Freed & Partners

 

 

þ مجتمع زیست‌اقلیمی Central Park، Schio، ۲۰۰۷ / Luisa Fontana و Ove Arup

 

Zero-energy Complex, Schio / Luisa Fontana & Ove Arup

 

 

þ پل Messina، Straight of Messina

 

The Messina Bridge, Straight of Messina (Sicily) / Impreglio

 

 

þ ایستگاه قطار فلورانس، 2008 / نورمن فاستر

 

 Florence Train Station, Florence, 2008 / Foster & Partners


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات:


پنجشنبه ٢٠ دی ۱۳۸٦

یادداشت ویژه

 

آیا موج سوم آموزش معماری در راه است؟

 

Special Note

The Third Wave of Architectural Education in Iran

 

آموزش آکادمیک معماری در ایران، از زمان تأسیس نخستین دانشکده معماری کشور، یعنی دانشکده هنرهای زیبا، تاکنون شاهد دگرگونی‌های بارزی بوده است که از تأسیس برخی دانشکده‌های جدید در دوره‌های مختلف، می‌توان به عنوان عامل عمده این دگرگونی‌ها یاد کرد. تجربه هفتادساله آموزش معماری در ایران نشان داده است که تأسیس دانشکده‌های جدید دارای نظام آموزشی متفاوت با دانشکده‌های قبلی و مجهز به کادر علمی با مکاتب و گرایش‌های فکری گوناگون، به تحول در نظام آموزش معماری در برهه‌های مختلف زمانی انجامیده است و این موضوع در تفاوت رویکردهای معمارانه در میان دانش‌آموختگان رشته معماری کشور که از پرورش‌یافتگان دانشکده‌های مختلف هستند، به خوبی قابل مشاهده است. اگر از تأسیس دانشکده معماری دانشگاه ملی (شهید بهشتی فعلی) به عنوان دومین دانشکده معماری و متعاقب آن تأسیس دانشکده معماری در دانشگاه علم و صنعت، به عنوان نقطه عطف آموزش معماری در ایران قبل از انقلاب یا آغاز موج اول تحول آموزش معماری در ایران یاد کنیم، بی‌شک تأسیس رشته معماری در دانشگاه‌های آزاد شهرهای بزرگ کشور، نقطه عطف آموزش معماری در ایران بعد از انقلاب یا آغاز موج دوم تحول آموزش معماری در ایران به شمار می‌رود.

با تأسیس رشته معماری در واحدهای بزرگ دانشگاه آزاد، از جمله تهران، تبریز، اصفهان، شیراز، قزوین، کرمان، مشهد و همدان، در اوایل دهه هفتاد شمسی، دوره نوینی در نظام آموزش معماری در کشور آغاز شد که در دانشکده‌های قبلی تجربه نشده بود. در این دوره بود که دانش‌آموختگان سه دانشکده دولتی هنرهای زیبا، شهید بهشتی و علم و صنعت که با توجه به تعداد محدود دانشجویان معماری دانشگاه‌های دولتی و اغلب به دلیل اشتغال به حرفه معماری، در نظام آموزش دولتی معماری بکار گرفته نشده بودند، از طریق دانشگاه آزاد، وارد نظام آمورش معماری شدند. این افراد که اغلب از فعالان حرفه معماری کشور و شاغل در مهندسان مشاور و عمدتاً دارای رویکردهای آوانگارد در معماری بودند، پس از سال‌ها تجربه عملی معماری وارد نظام آموزشی شدند و با ارائه تجربیات جدید در شیوه آموزش معماری، موجب ایجاد تحول در نگرش معمارانه دانش‌آموختگان جدید شدند، تحولی که در فعالیت حرفه‌ای نسل جدید معماران دانش‌آموخته دانشگاه آزاد، به خوبی پیداست.

در سال‌های اخیر و مشخصاً از اوایل دهه هشتاد شمسی به این‌سو، نیز در اقصی‌نقاط کشور، شاهد گسترش بی‌سابقه و در اغلب موارد بی‌پشتوانه رشته معماری در مراکز مختلف آموزش عالی دولتی، پیام نور، غیرانتفاعی و دانشگاه آزاد، در مقاطع مختلف کاردانی، کارشناسی و کارشناسی ارشد، هستیم که رشد بسیار زیاد تعداد دانشجویان معماری و در نتیجه افزایش نیاز به مدرسان معماری را دربرداشته است. بر همین اساس، دانش‌آموختگان جوانی وارد عرصه آموزش معماری در دانشکده‌های جدید شده‌اند که علی‌القاعده بایستی با توجه به آشنایی بیشتر این نسل جدید از مدرسان معماری با رویکردهای جدید معماری و بهره‌مندی از محضر استادانی با گرایش‌های متنوع فکری، در انتظار تحول دیگری در آموزش معماری یا به تعبیری آغاز موج سوم تحول آموزش معماری در ایران باشیم. به نظر می‌رسد با تأسیس دانشکده‌های متعدد معماری در سطح کشور، صرف‌نظر از مباحث مربوط به میزان نیاز کشور به این تعداد دانش‌آموخته معماری، سخت‌افزار لازم برای پیدایش این موج سوم فراهم شده است و تنها دقت یا عدم دقت در تأمین نرم‌افزار لازم است که سرنوشت این موج سوم را تعیین خواهد کرد و این دوره را به نقطه عطفی برای اوج‌گرفتن آموزش معماری و به تبع آن خود معماری در ایران یا به سراشیبی‌افتادن آن تبدیل خواهد نمود.  

 

_________________________________________

þ این یادداشت در پاسخ به فراخوان فضای رویداد، برای شرکت در ضیافت سوم وبلاگ‌های معماری، نوشته شده است.


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات:


شنبه ۱٥ دی ۱۳۸٦

معماری ایران

 

سبک‌شناسی معماری بازاری امروز ایران

           

Iranian Architecture

Stylistics of Iranian Contemporary Kitsch Architecture  

 

منظور از معماری بازاری، مجموعه آثاری است که هدف اصلی آنها قانع‌کردن و راضی‌کردن مشتری است. معماری بازاری امروز ایران که عرصه نفوذ آن به سرعت از تهران به شهرهای بزرگ و کوچک ایران گسترش یافنه است، از خانه‌های بسیار پیش‌پا افتاده قوطی‌کبریتی شروع می‌شود و تا مجموعه‌های بزرگ تجاری گسترش می‌یابد. توفیق تجاری این ساختمان‌ها به جایی رسیده است که قاعدتاً باید بتوان از نظر سبک آنها را بطور دقیق تعریف کرد.

هم‌اکنون در ایران سبک‌های بازاری بسیار متمایزی بوجود آمده‌اند که هر کدام بازار و مشتری خاص خود را دارند. از آنجایی که هنگام رجوع به معماران صاحب این سبک‌ها، کیفیت نهایی کار کاملاً از قبل قابل پیش‌بینی است، عموماً بحث و جدل اصولی نیز بر سر آنها پیش نمی‌آید و حداکثر توقعات کارفرما در حد ملاحظات کاربردی، فنی و اقتصادی است.

هر سبک از معماری بازاری امروز ایران معرف کاربری خاصی است و کارفرما ناخودآگاه از این طبقه‌بندی تبعیت می‌کند:

þ معماری سنتی hard برای ابنیه مذهبی

þ معماری سنتی soft برای مجموعه‌های تجاری، مانند مجموعه تجاری گلستان در شهرک غرب، بازار سنتی ستارخان یا مجموعه‌های فرهنگی از قبیل فرهنگسرای خاوران و مرکز فرهنگی دزفول که امروزه به زحمت می‌توان آنها را از مجموعه‌های تجاری تشخیص داد.

þ سبک راسیونالیستی دهه 60 و نئوبروتالیسم برای بیمارستان‌ها، مانند بیمارستان امام خمینی بسیج و بیمارستان آموزشی 400 تخت‌خوابی

þ معماری نومستعمراتی (نمای رومی) برای ساختمان‌های مسکونی گران‌قیمت

þ برج‌های اداری ـ تجاری و مسکونی که یا از سبک بین‌المللی دهه 70 الهام گرفته‌اند (که در ایران خصوصاً توسط شرکت‌های خارجی مانند ادوارد دارل استون و همکاران باب شد) یا مستقیماً از طرح‌های قدیمی متعلق به دوره پیش از انقلاب، گرته‌برداری کرده‌اند. فرزاد دلیری مظهر این معماری و مهرداد خلیلی‌فر تولیدکننده شق به ظاهر پست‌مدرنی آن است.

 

_________________________________________

þ منبع: افشارنادری، کامران. 1375: معماری امروز ایران: جستجوی پلی میان شرق و غرب. فصلنامه آبادی، شماره 21.


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات:


دوشنبه ۱٠ دی ۱۳۸٦

نقد معماری

 

نقد نظریه‌ای ـ 1  

 

بازخوانی کتاب «معماری و اندیشه نقادانه» ـ 9

           

Architectural Criticism

Doctrinal Criticism - 1

Book Review: Architecture and Critical Imagination - 9

 

در نقد نظریه‌ای، فرض بر این است که فقط یک راه و مسیر واحد برای دست‌یابی به یک هدف واحد وجود دارد و به همین دلیل برای ارزیابی میزان موفقیت در دست‌یابی به هدف نیز فقط یک معیار مشخص وجود دارد. بر این اساس، این نقد بر اصلی اساسی، عمومی و سنجش‌ناپذیر مبتنی است که به صورت یک نظریه بیان می‌شود و از خوب‌ها و بدها، زشت‌ها و زیباها، و اصولاً بایدها و نبایدها سخن می‌‌گوید. از آنجا که نقد نظریه‌ای، مجموعه‌ای از معیارهای کاملاً ذهنی و انتزاعی و در نتیجه سلیقه‌ای را ملاک قرار می‌دهد، آزمایش عینی و تجربی چنین معیارهایی بسیار دشوار است.

نظریه‌ها به عنوان زیربنای بسیاری از تصمیم‌گیری‌های معمارانه و به تبع آن نقد معماری، بخش چشمگیری از تاریخ معماری را به خود اختصاص داده‌اند. همه ما شعارها و ادعاهایی نظیر موارد زیر را در عالم معماری زیاد شنیده‌ایم:

ـ فرم از کارکرد تبعیت می‌کند. (Form follows function.)

ـ هرچه کمتر، بهتر. (Less is more.)

ـ هرچه کمتر، کسل‌کننده‌تر. (Less is bore.)

ـ ساختمان‌ها باید آن‌گونه باشند که می‌خواهند باشند.

(Buildings should be what they want to be.)

ـ ساختمان‌ها باید بیان‌کننده ساختار، عملکرد، روش‌های ساختاری و مسائل اقلیمی خود باشند.

(Buildings should express structure, function, aspiration, …)

ـ یک خانه باید از تپه باشد، نه بر تپه. (A house should be of and not on the hill, where it sits.)

ـ تزیین جنایت است. (Ornament is crime.)

البته نظریه‌ها همیشه به صورت شعارهای کوتاه ماندگار در اذهان پدیدار نمی‌شوند، بلکه گاه در قالب توضیحات بسیار مفصل بیان می‌شوند. از این‌رو، بعضی نظریه‌ها به وضوح، کوتاهی و سادگی نظریه‌هایی از قبیل «فرم از کارکرد تبعیت می‌کند»، یا بیان صریح راسکین در مورد میزان تزیینات یک بنا که «اگر چیزی خوب باشد، کمیاب است» نیستند.

فایده استفاده از نظریه‌ها یا دستورالعمل‌های واحد این است که این اصول در عین جهت‌دهی به تصمیم‌گیری‌های معمارانه، جای گفت‌وگو و بحث‌های بسیاری را برای هر یک از این تصمیم‌های معمارانه باز می‌کنند. از این‌رو، طراحی که به یک نظریه خاص پایبند است و مطابق با آن اصل طراحی می‌کند، می‌تواند بدون محدود کردن آزادی‌های خود احساس کند که بر جای حق نشسته و تصمیم‌گیری‌های او بجاست.

وجود یک نظریه یا دکترین با وجود آنکه می‌تواند برای طراحان بسیار مفید و نیروبخش باشد، برعکس برای منتقدان بسیار خطرناک است، چرا که وجود چنین نظریه‌هایی، منتقدان را به سمت قاعده‌سازی‌ ساده و سطحی برای قضاوت سوق می‌دهد و از تعمق و تأمل در مطلب باز می‌دارد: «این فرم مناسب اقلیم دیگری است، بنابراین این ساختمان بد است.»

 

_________________________________________

þ بخش پیشین بازخوانی کتاب «معماری و اندیشه نقادانه»:

8. نقد معیاری


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات:


چهارشنبه ٥ دی ۱۳۸٦

طراحی معماری

 

معیارهای طراحی مدرسه ـ 2

           

Architectural Design

Criteria for School Design - 2

 

1. قابلیت کارکردی (Functionality): نحوه چیدمان، کمیت و روابط داخلی فضاها، و میزان پاسخگویی طرح ساختمان به نیازهای کارکردی

 

1.1. دسترسی (Access): آسانی دسترسی به مدرسه و حرکت در اطراف آن برای تمامی افراد

 

o امکان دسترسی آسان به ساختمان باید برای همه افراد فراهم باشد.

 

School Design

 

نمونه مشکلات:

þ ماشین‌ها مانع دید به ورودی مدرسه هستند.

þ تضاد و ناسازگاری میان ماشین‌ها و پیاده‌گان احساس ایمنی را به خطر می‌اندازد.

 

School Design

 

نمونه راه‌حل‌ها:

þ این طرح باعث تشویق افراد به استفاده از دوچرخه می‌شود و دارای یک ورودی پیاده ایمن و بی‌خطر است.

 

School Design

 

نمونه راه‌حل‌ها:

þ فضاهای سیرکولاسیون باید به اندازه کافی عریض باشند تا تمام کاربران به راحتی درون آنها حرکت کنند و نیز به‌گونه‌ای طراحی شوند که افراد دارای معلولیت‌های فیزیکی، بینایی و شنوایی را دچار مشکل نکنند.

 

o o پیداکردن مسیر دسترسی به تمامی نقاط مدرسه باید آسان باشد.

 

School Design

 

نمونه مشکلات:

þ کریدورهای داخلی منحنی‌شکل فاقد پنجره ممکن است تا اندازه‌ای تعیین مسیر را دچار مشکل کنند.

þ کف‌های دارای ویژگی بازتابندگی ممکن است بخاطر درخشندگی زیاد مشکلاتی برای افرادی دارای معلولیت‌های بینایی ایجاد کنند.

 

School Design

 

نمونه راه‌حل‌ها:

þ در این طرح، آرایش فضایی مدرسه، پس از گذشتن از فضای پذیرش، بوضوح قابل مشاهده است.

þ کریدورهایی که بخوبی از نور فراوان روز بهره‌مند می‌شوند، به آسانی تحت نظارت هستند.

 

School Design

 

نمونه راه‌حل‌ها:

þ یک نشانه خوب کمک فراوانی می‌تواند به تعیین مسیر بکند و باید در یک محل منطقی و برجسته قرار گیرد.


دیدگاه‌های خوانندگان ()
لینک
کمال یوسف‌پور

موضوعات: