طراحی معماری
خانههای معاصر جهان ـ 2
Architectural Design
Contemporary Houses of the World - 2
þ خانه Gatica
þ موقعیت: Rancagua، شیلی
þ معمار: Felipe Assadi + Francisca Pulido
þ سال اتمام ساخت: 2006
þ مساحت: 3800 مترمربع
þ زیربنا: 550 مترمربع
þ عکس: Guy Wenborne
| لینک |
معماری جهان
با بزرگان معماری ـ 5
Architecture of the World
With The Masters of Architecture - 5
þ ساختمان باید هم از درون کار کند و هم از بیرون؛ از یک طرف، باید در درون خود زندگی افرادی را که در آن زندگی میکنند، بهبود بخشد و از سوی دیگر، باید در بیرون، مهر خود را به زندگی اجتماع بزند و نشان دهد که بخشی است از آنچه در جهان است.
نورمن فاستر
þ آگاهی از خود ممکن است بحث خودخواهی را پیش آورد. باید با این بحث ستیز کرد؛ آگاه بودن بیش از اندازه از خود برای خلاقیت، سخت خطرناک است.
زاها حدید
þ معماری هنر پلاستیک نیست، بلکه مهندسی زندگی مادی است. بر اساس این ایده، ساختمانها دارای حیات هستند و با گذشت زمان تغییر میکنند.
آلخاندرو زائراپولو
þ معماری و فضای شهری طرز تفکری نمادین طلب میکنند تا اهمیت و ارزش انسان را در معماری و فضای شهری تضمین کند.
کنزو تانگه
þ معماری پدیدهای است مرکب که عملاً تمام زمینههای فعالیت بشری را تحت پوشش قرار میدهد.
آلوار آلتو
þ معماری هنری آهسته و سنگین است که غیرمنتظرگی به آن سرعت میبخشد.
دومینیک پرو
| لینک |
معماری جهان
تالار شهر؛ قلب تپنده تورنتو
Architecture of the World
City Hall; Beating Heart of Toronto
تالار شهر تورنتوی کانادا یکی از شاخصترین نشانههای شهری و نیز یکی از مهمترین جاذبههای گردشگری این شهر به شمار میرود که معماری مدرن، منحصربفرد و زیبای آن، با وجود گذشت چهار دهه از افتتاح این بنا، تأثیرگذاری خود را هنوز از دست نداده است. ارزش فرهنگی این ساختمان به قدری است که در سال 1991، به عنوان املاک دارای ارزش تاریخی و معماری، تحت حمایت قانون میراث فرهنگی ایالت اونتاریوی کانادا قرار گرفت.
تالار قدیم شهر تورنتو که در سال 1899 ساخته شده و در حال حاضر کاخ دادگستری است.
تالار شهر تورنتو که توسط Viljo Revell، معمار فنلاندی، طراحی شده، حاصل یک رقابت بینالمللی معماری است. داستان چگونگی برگزاری این مسابقه از این قرار است که متولیان شهر تورنتو سالیان متمادی در پی ساخت یک تالار شهر مدرن و جایگزینی آن با تالار قدیم شهر (ساختهشده در سال 1899) بودند، تا اینکه نخستین بار، در سال 1951، کار بر روی این ایده شروع شد و در نتیجه سه شرکت از بزرگترین شرکتهای معماری تورنتو مشترکاً برای طراحی تالار جدید شهر انتخاب شدند. نتیجه طراحی این شرکتهای کانادایی، ساختمانی بشدت محافظهکارانه و سنتگرا بود که در میان عامه مردم مورد پذیرش قرار نگرفت. از این رو Nathan Phillips، شهردار وقت تورنتو، تصمیم گرفت مسابقهای بینالمللی برای انتخاب طرح جدید ترتیب دهد که این تصمیم او با مخالفتهای زیادی روبرو شد، زیرا برخی بر این عقیده بودند که طراحی تالار شهر باید توسط یک کانادایی انجام پذیرد. اما او سرانجام در سال 1957، توانست نظر مساعد شورای شهر را برای برگزاری این مسابقه جلب کند. با اعلام مسابقه، 520 طرح از 42 کشور مختلف، به دست هیأت برگزارکننده رسید و در نهایت Viljo Revell، با حمایتهای همقطار فنلاندی خویش، Eero Saarinen، علیرغم بحثهای زیادی که پیرامون این انتخاب وجود داشت، موفق به جلب نظر داوران مسابقه شد و به عنوان برنده انتخاب گردید؛ طرح Revell از کیفیتی تندیسگون برخوردار بود که آن را به یک نشانه شهری تأثیرگذار و نمادی ایدهآل برای یک شهر در حال توسعه تبدیل میکرد. البته از آنجا که Viljo Revell یک معمار فاقد پروانه اشتغال در کانادا بود، شرکت کانادایی John B. Parkin Associates با او در این پروژه همکاری کرد.
تالار شهر تورنتو
ساخت تالار جدید شهر سرانجام در 7 نوامبر 1961 شروع شد و چهار سال بعد، در 13 سپتامبر 1965، با صرف هزینهای بالغ بر 31 میلیون دلار، به پایان رسید. اما متأسفانه، Viljo Revell، ده ماه پیش از مراسم افتتاحیه، بر اثر حمله قلبی در سن 54 سالگی درگذشت و به ثمر نشستن طرح خود را هرگز ندید.
برج غربی تالار شهر تورنتو
تالار نعلبکیشکل شورای شهر که دو برج شرقی و غربی تالار شهر آن را در میان گرفتهاند.
برج شرقی تالار شهر تورنتو
مجموعه تالار شهر تورنتو شامل دو برج اداری منحنیشکل از بتن مسلح و شیشه است که تا ارتفاعهای مختلف بالا رفتهاند و یک تالار نعلبکیشکل محدب را همچون دو دست در میان گرفتهاند. این تالار محل تشکیل جلسات شورای شهر است و شهروندان تورنتو قادرند از نزدیک در جریان نشستهای شورا در این تالار قرار گیرند. برج شرقی تالار شهر 27 طبقه و برج غربی آن 20 طبقه است.
دید شب تالار شهر تورنتو
در طول چهار دهه گذشته، تغییراتی به شرح زیر در تالار شهر تورنتو صورت گرفته است: اصلاحات جزیی توسط Bruce Kubarawa، معمار اهل تورنتو، جهت ایجاد ارتباط بین دو برج و ارتقاء کیفی تالارهای شورا، در فاصله سالهای 1997 تا 1998، بستن سکوی نظاره، بستن محور پیاده بیرونی، افزودن باغ صلح، بستن هدیهسرا و کاهش اندازه کتابخانه تالار شهر.
_________________________________________þ منبع: یوسفپور، کمال. 1385: تالار شهر؛ قلب تپنده تورنتو. ماهنامه آرمانشهر، شماره اول.
| لینک |
معماری شهری
واژگان مرمت شهری ـ 2
Urban Architecture
Vocabulary of Urban Renovation - 2
o تعمیر (Repair)
þ تعمیر دربرگیرنده مجموعه اقداماتی است که به منظور بهبود وضعیت کالبدی فضای شهری صورت میپذیرد. تعمیر گاهی به صورت مقطعی و زمانی به شکل مداوم در اثر انجام میپذیرد.
o نگهداری (Maintanence)
þ نگهداری که عملی است مداوم و مستمر، نگرشی فراتر از تعمیر به اثر دارد. نگهداری بهروز بودن اثر را در نظر قرار میدهد و دربرگیرنده مجموعه اقداماتی است که سعی در بهبود وضعیت فضای شهری (فعالیت + کالبد) و معاصرسازی آن دارند.
o بهسازی (Rehabilitation)
þ بهسازی شامل سلسله اقداماتی است که به منظور بهبود کالبد که در نتیجه فرسایش عملکردی و فعالیتی آسیب دیده است، در کوتاهمدت صورت میپذیرد. در واقع، بهسازی زمانی صورت میگیرد که فرسودگی نسبی فضا از لحاظ عملکردی حادث شده باشد.
o بازیافت (Recupration)
þ بازیافت شامل اقداماتی است که با حداقل هزینه و حداقل مداخله، به ایجاد شرایط زیست بهینه در فضای شهری منجر شود و دوام و بقای فضای شهری را در محیط پیرامونش بیشتر کند. بازیافت سعی در حل فوری چیزی دارد که حیات فضای شهری را مختل کرده است. به سخن دیگر، بازیافت به معنای رفع خطر و بازگرداندن حیات مجدد به فضای شهری در کوتاهمدت، با استفاده از نیروی حیاتی موجود در فضا، مجموعه یا بنای شهری است.
o مراقبت، جلوگیری و ضمانت (Preservation)
þ این اقدام مرمتی شامل حفظ، نگهداری، ممانعت و جلوگیری از خطر و آسیبهایی است که به کالبد یا عملکرد فضای شهری وارد میشود. بازرسی و بازبینی منظم، نگهداری، تعمیر، مطالعه انواع دگرگونیهای سازهای و تغییرشکلهای احتمالی و شناخت خطرات و آسیبهای ناشی از فرسودگی و فرسایش فضا، مجموعه و بنا از جمله عوامل مهمی هستند که در این امر بایستی مد نظر قرار گیرند. این اقدام که در نهایت به اتخاذ تدابیر مناسب برای جلوگیری از خطرات احتمالی میانجامد، بیش از آنکه اقدامی عملی محسوب شود، نوعی بازبینی و بازنگری مستمر و دائمی است که در بقای فضای شهری نقش مثبتی بازی میکند.
þ منبع: حبیبی، محسن و مقصودی، ملیحه. 1381: مرمت شهری. دانشگاه تهران.
| لینک |
نقد معماری
نقد منظومهای ـ 2
بازخوانی کتاب «معماری و اندیشه نقادانه» ـ 12
Architectural Criticism
Systematic Criticism - 2
Book Review: Architecture and Critical Imagination - 12
سیستم یا دستگاه فکری دیگری که توسط هیلیر (Hillier)، ماسگروو (Musgrove) و سولیوان (O’sullivan)، برای نقد معماری، پایهگذاری شده است، به صورتی چشمگیر با نظام ویتروویوسی و قرائتهای نشأتیافته از آن تفاوت دارد، چرا که امور مربوط به قرن بیستم را مدنظر قرار میدهد. در این سیستم که میتواند به عنوان چارچوب و معیاری برای سنجش و ارزیابی میزان موفقیت یا شکست هر یک از آثار معماری، هم در زمینههای عملکردی و هم در مقوله مکانیابی فضاها، عمل کند، یک ساختمان در مرحله اول به عنوان تعدیلکننده آب و هوا (اقلیم)، در مرحله دوم به عنوان تعدیلکننده رفتارهای انسانی، در مرحله سوم به عنوان تعدیلکننده فرهنگ و در مرحله چهارم به عنوان تعدیلکننده منابع جامعه شناخته میشود:
«یک ساختمان در مرحله اول به عنوان واسطهای بین محیط داخل و خارج محسوب میشود که وظیفه تعدیل دمای این دو محیط را بر عهده دارد. در مرحله دوم، یک ساختمان به عنوان ظرفی که مظروف آن فعالیتهای انسانی است، محسوب میشود و از این طریق عامل ظهور بعضی رفتارها و گاهی عامل منع و جلوگیری برخی دیگر از رفتارها است. یک ساختمان در مرحله سوم، نه فقط به عنوان برآورنده اهداف و نیات طراح، بلکه به عنوان ایجادکننده نوعی شناخت و ادراک در بیننده، به عنوان یک پدیده فرهنگی و نمادین است. در مرحله چهارم، یک ساختمان مانند هر محصول تولیدی دیگر، با غنیکردن و ارزشدادن به مواد و مصالح خام به وجود آمده است و از این منظر ساختمان یک سرمایهگذاری عظیم، افزونسازی و بیشینهکردن منابع در طول زمان به شمار میآید.»
بایستی توجه شود که هریک از سیستمهای مورد اشاره، چه سیستم ویتروویوسی و چه سیستم هیلیر، با اینکه بیانکننده معیارهایی که یک منتقد باید در ارزیابیهای خود مد نظر قرار دهد، هستند، اما معیارها و حدودی را که این ارزیابیها و قضاوتها، باید بر پایه مقایسه وضع موجود با آن صورت بگیرد، مشخص نمیکنند. در حقیقت، از طریق این سیستمها فقط معیارها به ما داده میشود، ولی حد و حدود آنها ناگفته باقی میماند.
از آنجا که کاربرد کامل سیستمهایی نظیر سیستم «هیلیر و دیگران» برای نقد یک اثر، نیاز به صرف وقت و انرژی زیاد دارد، معمولاً در ساختار نقد به ندرت از چنین سیستمهای پیچیدهای استفاده میشود. ممکن است چنین تصور شود که یک منتقد میتواند فقط از قسمتی از یک سیستم پیچیده، برای نقد منظومهای یک اثر استفاده کند. چنین نگرشی موجب میشود که در بعضی موارد، قضاوتها فقط بر مبنای رئوس مطالب یک سیستم، یا به عبارتی مهمترین معیار آن، مطرح شود. در حالی که براستی جداکردن بخشی از یک سیستم بزرگ و پیچیده، بر خلاف نیات و مقاصد اولیه نقد منظومهای خواهد بود. برای فرار از خطمشی جامع و مانع نقد منظومهای، باید به نقد دکترینال که فقط بر یک نظریه واحد استوار است، روی آورد.
_________________________________________| لینک |
یادداشت ماه
درسهایی از بزرگان معماری ـ 6
از رنزو پیانو بیاموزیم
Month's Note
Lessons from Architecture’s Masters – 6
Let us Learn from Renzo Piano
o معماری چیست؟
þ معماری هنری جدا از واقعیت نیست؛ معماری حقیقی، نقاشی حقیقی، شعر حقیقی و موسیقی حقیقی هرگز صرفاً انتزاعی نبوده است. ... معماری در مرز است، مرز بین هنر و مردمشناسی، بین جامعه و علم، بین تکنولوژی و تاریخ. ... معماری خیالپردازی و سمبولیسم، معناشناسی و هنر روایتکردن داستان است. معماری ترکیبی جالب از این چیزهاست و گاهی اوقات انسانگرایانه و گاهی اوقات مادیگرایانه است.
گفتگو با رنتسو پیانو: لامپوگنانی و ایوی، ترجمه نسرین دهقانی، فصلنامه آبادی، شماره 38، بهار 1382، صفحه 134
o معمار باید سازندهای استاد باشد.
þ طی قرنها به تدریج معمار از وجه ساختوساز حرفه خود فاصله گرفته است؛ او نمیخواهد دستهایش در کارگاه ساختمانی کثیف آلوده شود. این جدایی میان فکرکردن و اجراکردن در تمامی رشتههای هنری دیده میشود، اما در عرصه کار ما فاجعه است. این جدایی ناتوانی به بار میآورد، چرا که از بازخورد شناختی و تکنیکی ناشی از انجام کار خبری نیست.
گفتگوی رنتسو پیانو و روبرتو فابری: فصلنامه آبادی، شماره 21، تابستان 1375، صفحه 42
o سبک یا شیوه اکتشاف، مسأله این است!
þ اگر یک سبک فرمول طراحی یا مهر و نشانی باشد که کار آدم را از کار معماران دیگر متمایز میکند، یعنی چیزی که ناچارید بیش از هر چیز دیگری به آن اهمیت بدهید، دفاع از چنین سبکی برای من جالب نیست. ... اگر بناست عنصری قابل تشخیص وجود داشته باشد، این عنصر باید شیوه اکتشاف شخصی هرکس باشد.
گفتگوی رنتسو پیانو و روبرتو فابری: فصلنامه آبادی، شماره 21، تابستان 1375، صفحه 44
þ توجه به تفاوت بین سبک و انسجام ضروری است. انسجام تجربه است. انسجام استفاده از آن چیزی است که یاد گرفتهاید و دوباره آن را به کار میبرید. انسجام این نیست که خودتان را شناختپذیر کنید. معماری لزوماً نوعی اکتشاف است که نسبت به هر مکانی، هر کارفرمایی و هر جامعهای متفاوت است.
گفتگو با رنتسو پیانو: لامپوگنانی و ایوی، ترجمه نسرین دهقانی، فصلنامه آبادی، شماره 38، بهار 1382، صفحه 135
o کاربرد کامپیوتر در معماری لازم است، اما ...
þ وجود کامپیوتر لازم است. برای مثال، وقتی شما ساختمانی مثل فرودگاه کانسای در اوزاکا میسازید، برای به کمال رساندن هر چیزی (سازه، فرم، ...) به کامپیوتر نیاز دارید. ... اما نکته منفی در مورد کامپیوترها این است که آنها همه چیز را خیلی سریع انجام میدهند، آنقدر سریع که شما میتوانید به جای 9 ماه، در 9 هفته بچهدار شوید، اما با این حال شما برای بچهدار شدن، همچنان به 9 ماه زمان احتیاج دارید، نه 9 هفته.
گفتگو با رنتسو پیانو: لامپوگنانی و ایوی، ترجمه نسرین دهقانی، فصلنامه آبادی، شماره 38، بهار 1382، صفحه 137
| لینک |