معماری شهری

 

معماری در خدمت گردشگری ـ 4

 

Urban Architecture

Architecture for Tourism - 4

 

 مرکز هنری Mori، توکیو، اثر Gluckman Mayner Architects

 

به عنوان یک نمونه بارزتر دیگر در استفاده از طراحی برای مطرح نمودن یک شهر می­توان به تجربه توکیو اشاره کرد که مدت­ها از سوی غالب مسافران جهان مورد بی­توجهی قرار گرفته بود. مرکز هنری Mori در توکیو که اخیراً طرح رویایی آن ریخته شده و قرار است بزرگ­ترین و باشکوه­ترین موزه هنر و فرهنگ قرن باشد، فهرستی از بهترین استعدادهای بین­المللی طراحی را برای به ثمررساندن اهداف بلندپروازانه­اش در زمینه­های مختلف عمرانی، فرهنگی و برنامه­ریزی شهری در کنار هم گردآورده است.  Bruce Mau، طراح کانادایی، به همراه  Richard Gluckman، معمار آمریکایی، Sir Terence conran، استاد انگلیسی طراحی، Fumihiko Maki، طراح ژاپنی، و شرکت معماری Kohn Pederson Fox گروه مشترکی را برای طراحی این مجموعه تشکیل داده­­اند. Mau معتقد است که بخشی از نقش او در این پروژه، ایجاد ارتباط میان فرهنگ معاصر توکیو با جهان پهناورتر بیرون، و همزمان با آن، تشویق ساکنان محلی است به اینکه شهر محل اقامت­شان را با نگاه و روشی جدید مورد تفکر و ملاحظه قرار دهند. این نگاه جدید نباید صرفاً به پیشینه­ای از آنچه در شهر وجود دارد، معطوف شود، بلکه بایستی در این نگرش، تدوین مانیفستی برای آینده احتمالی شهر نیز مورد توجه قرار گیرد.  Mauمی­گوید: «اگر شما در زمینه گردشگری، یک نگاه مقایسه­ای به توکیو و دیگر شهرهای جهان داشته باشید، بر خلاف انتظار درخواهید یافت که آمار و ارقام مربوط به جذب گردشگر در توکیو، در مقایسه با شهر­هایی همچون پاریس یا لندن یا نیویورک، در سطح بسیار پایینی قرار دارد. البته بایستی توجه داشت که علت بالابودن آمار جذب گردشگر در این شهرها، برخورداری آنها از انواع زیرساخت­های لازم برای توسعه گردشگری است که این زیرساخت­ها به آسانی و به یکباره فراهم نشده­اند. بدین ترتیب پیش­بینی ساختمانی همچون مرکز هنری Mori، در واقع بخشی از فرایند برنامه­ریزی و ارزیابی مجدد زیرساخت­های شهری در توکیو محسوب می­شود.»

 

موزه گوگنهايم در هتل Venetian، لاس‎وگاس، اثر رم كولهاس 

 

همزمان با این اقدامات، گوگنهایم نیز در لاس­وگاس با موزه جدیدی در هتل Venetian که توسط رم کولهاس طراحی و در اکتبر 2004 افتتاح شد، مرزهای میان معماری متعالی و گردشگری را کمرنگ­تر نموده است. البته جسارت یک مؤسسه هنری مورد احترام همچون گوگنهایم در پیوندزدن سرنوشت آینده­اش با یک هتل کازینو را نباید یک حرکت مبتذل و بی­ارزش (kitsch) به حساب آورد. بر همین اساس است که نخبگان هنری نیویورک و لندن همگی منتظر مشاهده نتایج و پیامدهای این تجربه نو در معماری هستند. در کانادا نیز، موزه سلطنتی Ontario اقداماتی را برای گزینش یک معمار جهت طراحی پروژه 200 میلیون دلاری توسعه و مرمت این موزه آغاز کرده است، اگرچه مدت­هاست شایع شده گالری هنر اونتاریو درصدد درخواست از فرانک گری، اهل سابق تورنتو، برای طراحی بخش الحاقی موزه است. 

با توجه به آنچه گفته شد، به نظر می­رسد میل و رغبت عمومی در سطح جهان برای ایجاد ارتباط میان معماری و گردشگری به سرعت در حال افزایش است و بایستی در آینده به انتظار نمونه­های بیشتری از آثار معماری که در راستای تحقق اهداف صنعت گردشگری طراحی و ساخته می­شوند، نشست.

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

این یادداشت به همراه سه یادداشت قبلی، در روزنامه همشهری مورخ يكشنبه 14 فروردين 1384 به چاپ رسیده است.

 

 



موضوعات: