معماری شهری

 

تالار شهر در ایران

 

Urban Architecture

City Hall in Iran

 

علی­رغم سابقه طولانی احداث تالار شهر در دنیا که در یادداشت پیشین به برخی از نمونه­های آن اشاره گردید، پرداختن به این امر مهم در کشور ما تاکنون در مرحله طرح و برگزاری مسابقات معماری باقی مانده است. جدی­ترین اقدام صورت­گرفته در این زمینه طرح تالار شهر تهران بود که در سال 1356 به مسابقه گذاشته شد و در نهایت طرح کنزو تانگه، معمار ژاپنی، برنده شد، اما این طرح هرگز به مرحله اجرا نرسید. این در حالی است که کشور ما از نظر داشتن فضاهای عمومی از پیشینه­ای غنی برخوردار است، بطوری که بازارها و میدان­ها در گذشته فضاهای مهم ارتباطی، اجتماعی و اقتصادی شهر بودند و در مقیاس­های گوناگون همواره محلی برای تجمع مردمی و استقرار انواع فعالیت­های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و ورزشی به شمار می­رفتند.

اگرچه نزدیک به دو دوره از فعالیت مجدد شوراها در کشور می­گذرد، لیکن شوراها از فضاهای کارآ، مناسب و شایسته­ای برخوردار نیستند که همین امر مشکلاتی را برای متولیان امور شهری و شهروندان فراهم آورده است. شوراها در حال حاضر با توجه به شأن و مقامی که در کشور ما دارند، نیازمند نماد کالبدی مناسبی هستند، نمادی که نشانگر جایگاه مهم شوراها و تجلی­گاه مشارکت مردم در امور شهر باشد. بدین­ترتیب به نظر می­رسد زمان آن فرا رسیده تا این موضوع مورد توجه متولیان امور شهری در سطح کشور قرار گیرد و تدابیر مناسبی برای نحوه استقرار کالبدی شوراها در شهر اندیشیده شود. بر این اساس، لازم است خلق فضاها و ساختمان­های شهری جدید و ارائه طرح­هایی برای ساخت تالار شهر در شهرهای کشور، با توجه به فرهنگ غنی معماری و شهرسازی ایرانی، در دستور کار معماران ایرانی قرار گیرد، موضوعی که دیگر کشورها بیش از یک قرن است پاسخ مناسبی برای آن یافته­اند. این بناها بایستی به عنوان نمادهای شهری از معماری جدید و در عین حال باهویتی برخوردار بوده و ضمن برقراری ارتباط مناسب با بستر تاریخی و فرهنگی شهر ایرانی، توانایی پاسخگویی به نیازهای انسان امروزی را نیز داشته باشند.

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

این یادداشت به همراه بخشی از یادداشت تالار شهر؛ نماد معمارانه مردم‎سالاری، در روزنامه همشهری مورخ یكشنبه 1 خرداد 1384 به چاپ رسیده است.

 

 



موضوعات: