کمال یوسفپور
معمار و مدرس دانشگاه
مبانی نظری معماری
عملکرد، در هر حال، حق خود را از معماری میگیرد
Architectural Theory
Function gets its due from Architecture
آنچه در ادامه میخوانید، گزیدهای از اظهارات محمد مجیدی، در جلسه گفتوگوی چند معمار ایرانی، درباره «عملکرد در معماری»، (چاپشده در فصلنامه معمار، شماره 22، پاییز 1382) است که در ادامه یادداشتهای پیشین وبلاگ، درباره عملکرد، ارائه میشود:
| لینک |
مبانی نظری معماری
فرم، عملکرد را ایجاد و سازماندهی میکند
Architectural Theory
Form creates and organizes Function
آنچه در ادامه میخوانید، بخش دوم گزیدهای از اظهارات دکتر کامران افشارنادری، در جلسه گفتوگوی چند معمار ایرانی، درباره «عملکرد در معماری»، (چاپشده در فصلنامه معمار، شماره 22، پاییز 1382) است که بخش اول آن، پیش از این، با عنوان معماری هنگامی آغاز میشود که عملکرد به پایان میرسد، منتشر شده بود:
| لینک |
مبانی نظری معماری
معماری هنگامی آغاز میشود که عملکرد به پایان میرسد
Architectural Theory
Architecture begins when Function ends
دکتر کامران افشارنادری، در جلسه گفتوگوی چند معمار ایرانی، درباره «عملکرد در معماری»(چاپشده در فصلنامه معمار، شماره 22، پاییز 1382)، نکات قابل تاملی درباره نقش عملکرد در معماری، مطرح کرده است که بخش اول گزیدهای از آن را، در ادامه، میخوانید:
| لینک |
مبانی نظری معماری
پرسشهایی درباره نقش عملکرد در معماری
Architectural Theory
Questions about Function in Architecture
عملکرد یا، به اصطلاح رایج بین معماران، فانکشن (Function)، موضوعی است که همواره به عنوان یکی از عوامل تعیینکننده در شکلگیری یک اثر معماری مطرح بوده و از اینرو، جایگاه ویژهای را در مباحثات و نقدهای معماران به خود اختصاص داده است، به گونهای که از دیدگاه بسیاری از معماران، عملکرد، اصلیترین پارامتر، برای قضاوت درباره کیفیت یک اثر معماری، به شمار میرود.
| لینک |